کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 3634

صفحه 3634

بزرگ كوفه- كه مقابل مسجد كوفه و دارالاماره قرار داشت- تشكيل دادند و منبري در آنجا نصب كردند و مردم جمع شدند. اين مجلس فقط براي شهادت دادن كساني بود كه 25 سال پيش در غدير حضور داشتند و اكنون مي‌بايست در پيشگاه ملت بپا خيزند و آنچه به چشم خود ديده‌اند بازگو كنند.

حضرت از فراز منبر فرمودند:

به خدا قسم مي‌دهم باقيماندگان از كساني كه پيامبر صلي اللَّه عليه و آله را ديده‌اند، و در روز غدير خم در بازگشت از حجة الوداع از آنحضرت شنيده‌اند كه درباره‌ي من- درحاليكه دستان مرا بلند كرده بود- فرمود: «مَن كنت مولاه فعلي مولاه، اللهم وال من والاه و عادِ من عاداه و انصر من نصره و اخذل من خذله و أحبَّ من أحبَّه»،قسم مي‌دهم هركس اين واقعه را حاضر بوده و بچشم خود ديده و بگوش خود شنيده برخيزد و شهادت دهد.

پس از اين كلام حضرت، عده‌ي زيادي كه حداقل سي نفر ذكر شده‌اند برخاستند و آنچه ديده بودند بازگو نمودند و شهادت خود را نسبت به آن اعلام كردند.

اميرالمؤمنين عليه‌السلام ديدند چند نفر از اصحاب پيامبر صلي اللَّه عليه و آله براي شهادت برنخاستند، و گويي سكوت آنان توجه مردم را جلب كرده بود. لذا فرمودند: در جلوي اين منبر چهار نفراز اصحاب پيامبر صلي اللَّه عليه و آله هستند (كه از آنها انتظار شهادت دادن مي‌رود) كه عبارتند از انس بن مالك و براء بن عازب و اشعث بن قيس و خالد بن يزيد. سپس رو به آنان كرده فرمودند: شما در غدير حاضر بوده‌ايد چرا برنمي خيزيد و شهادت نمي‌دهيد؟ گفتند: سنّ ما بالا رفته و فراموش كرده‌ايم!!!

حضرت رو به انس بن مالك كرده فرمودند:

اي انس، اگر از پيامبر صلي اللَّه عليه و آله شنيده‌اي كه فرمود: «من كنت مولاه فهذا علي مولاه» و امروز بر نمي‌خيزي براي من به ولايت شهادت دهي، از دنيا نروي مگر آنكه به بَرَص (پيسي) مبتلا گردي كه نتواني آن را پنهان كني.

و تو اي اشعث، اگر از پيامبر صلي اللَّه عليه و آله شنيدي كه مي‌فرمود: «من كنت مولاه فهذا

[صفحه 56]

علي مولاه، اللهم وال من والاه و عادِ من عاداه»، و امروز براي من به ولايت شهادت نمي‌دهي، از دنيا نروي مگر آنكه خداوند چشمانت را كور كند.