کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 3653

صفحه 3653

[صفحه 75]

اشاره به جزاي اين رفتار آنان در روز قيامت نمودند. قسمتي از اين حديث چنين است:

آنگاه كه پيامبر صلي اللَّه عليه و آله علي عليه‌السلام را در روز غدير خم منصوب كرد و به بزرگان مهاجرين و انصار دستور داد تا با او بيعت كنند، آنان در ظاهر بيعت كردند ولي بين خود توطئه كردند كه دو كار انجام دهند: يكي امر خلافت را پس از پيامبر صلي اللَّه عليه و آله از علي عليه‌السلام بگيرند و ديگر اينكه در صورت امكان هر دو بزرگوار را به قتل برسانند. خداوند به پيامبرش خبر داد كه اينان حيله‌گرند و شما را مسخره مي‌كنند. در آخرت هم خداوند آنان را به استهزاء خواهد گرفت، به جزاي استهزايي كه در اين دنيا كردند و خدا در دنيا به آنان مهلت داد.

روز قيامت كه مي‌شود از جهنم مقامات شيعيان اميرالمؤمنين عليه‌السلام را در بهشت مي‌بينند. مؤمنين آن منافقين را به اسم صدا مي‌زنند و به آنان مي‌گويند: چرا در آن عذاب و خواري معطل مانده‌ايد، نزد ما بياييد تا درهاي بهشت را به روي شما باز كنيم و از آتش جهنم نجات يابيد. آنان در جهنم خود را بسوي بهشت مي‌كشانند و در همان حال مأمورين عذاب خود را به آنان مي‌رسانند و با عمودها و تازيانه‌هاي خود بر آنان مي‌زنند. وقتي نزديك درهاي بهشت مي‌رسند مي‌بينند درها به روي آنان بسته شده است. اينجاست كه بار ديگر به اعماق جهنم كشيده مي‌شوند، و مؤمنين از ديدن اين منظره مي‌خندند و آنان را مسخره مي‌كنند كه خداوند هم در قرآن فرموده: «فاليوم الذين آمنوا من الكفار يضحكون علي الأرائك ينظرون».

اتمام حجت امام رضا با غدير

عقلهاي مردم كجا و مقام بلند امامت

غيبت نعماني: ص 218 ح 6.

در فاصله‌ي تبعيد امام رضا عليه‌السلام به خراسان زمينه‌هاي بسيار مناسبي براي تبيين معناي غدير پيش آمد كه از نمونه‌هاي بارز آن در روزهاي اول ورود حضرت بود.

[صفحه 76]

عبدالعزيز مي‌گويد: در روزهاي اول ورود حضرت به شهر مرو، در روز جمعه مردم در مسجد جامع شهر جمع شده بودند و درباره‌ي مسئله‌ي امامت و اختلافاتي كه درباره‌ي آن مطرح است سخن مي‌گفتند. من خدمت آقايم امام رضا عليه‌السلام رفتم و اين بحثهاي مسجد را به حضرت گزارش دادم. حضرت تبسمي كرد و فرمود: