کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 3686

صفحه 3686

اشاره

سرعت و وسعت انتشار خبر غدير به قدري حيرت‌انگيز بود كه باعث شد تلاشهاي مذبوحانه‌ي دشمن براي مخفي كردن آن ناكام بماند و در حكومت ضد غدير هم ذكر آن علناً شنيده مي‌شد.

در چنين شرايطي مخالفين غدير نيز مورد سؤال قرار مي‌گرفتند و درباره‌ي غدير از آنان پرسيده مي‌شد، و آنان چاره‌اي جز اقرار نداشتند. حتي سران سقيفه كه براي ريشه‌كن كردن غدير به ميدان آمده بودند نيز به آن اعتراف كردند و اين اقرار بقدري علني بود كه دوست و دشمن را به تعجب واداشت.

ارزش اين اقرارهاي خصم در بحثهاي علمي غدير بر احدي پوشيده نيست و نزديك‌ترين راه براي اثبات غدير است. اقرارهاي دشمنان اوليه‌ي غدير در قرنهاي بعد بصورت كتابهايي كه مخالفين غدير نوشتند و در آنها حديث غدير را با اسناد معتبر نقل كردند جلوه نمود.

اين سير تا آنجا پيشرفت كه عده‌اي از مؤلفين مخالف به جمع‌آوري اسناد و متون

[صفحه 112]

مربوط به غدير در ضمن كتابهايشان و يا بصورت كتابهاي مستقل پرداختند و جاي هرگونه شك و اشكال در اين زمينه را تا ابد مسدود نمودند. در اين فصل نمونه‌هايي از اقرارهاي مخالفان غدير ذكر مي‌شود.

اقرار ابليس درباره غدير

بحارالانوار: ج 39 ص 162 ح 1.

سلمان كه در پرتو ولايت اميرالمؤمنين عليه‌السلام چشم بصيرتش فراتر از ظاهر را مي‌ديد نقل مي‌كند: عده‌اي مشغول ناسزا گفتن نسبت به ساحت مقدس اميرالمؤمنين عليه‌السلام بودند. در همين حال ابليس (بصورت آدمي) گزارش از آنجا افتاد و ايستاد و خطاب به آنان چنين گفت: بدا به حال شما كه به مولي و صاحب اختيار خود ناسزا مي‌گوييد! گفتند: تو از كجا مي‌گويي او مولاي ماست؟ ابليس گفت: