کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 3881

صفحه 3881

من به او گفتم: چرا غير از تو اين حقيقت را كشف نكردند؟

او گفت: اوّلاً: چه كسي گفته كه غير از من اين حقيقت را كشف نكرده است؟!

ثانياً: رسيدن ديگري به حقيقت، يا نرسيدن او دليل بر صحت يا اشتباه عقيده‌اي كه تو به آن رسيده‌اي نيست؛ زيرا مسأله در وجدان حقيقت و حق و بعد از آن در پيروان آن نهفته است، و من كاري با ديگران ندارم؛ زيرا خداوند متعال مي‌فرمايد: « يا أَيها الَّذِينَ آمَنُوا عَلَيكُمْ أَنفُسَكُمْ لَا يضُرُّكُم مَن ضَلَّ إِذَا اهْتَدَيتُمْ»؛(93)(94) «اي مؤمنان! بر شما باد به ملاحظه نفس‌هاي خود، در صورتي كه شما هدايت يابيد كساني كه گمراه شده‌اند به شما ضرري نخواهند رسانيد».

من به او گفتم: اگر فرض كنيم كه مذهب شيعه صحيح است اين بدان معنا است كه 90 درصد از مسلمانان بر اشتباهند؛ زيرا عموم مسلمانان به مذهب اهل سنت و جماعت اعتقاد دارند، پس اين تشيع چه نسبتي با عموم مردم دارد؟!

او گفت: شيعه با اين كمي كه تو تصور مي‌كني نيست؛ زيرا آنان در بسياري از دولت‌ها غالبيت و اكثريت را تشكيل مي‌دهند. وانگهي كثرت و قلّت معيار حق نيست، بلكه قرآن در بسياري از موارد كثرت را مذمّت مي‌كند؛ آنجا كه مي‌فرمايد: «وَلكِنَّ أَكْثَرَكُمْ لِلْحَقِ‌ّ كارِهُونَ»؛(95) «ولي بيشتر شما نسبت به حق كراهت داريد».

و آنجا كه مي‌فرمايد: « وَلَا تَجِدُ أَكْثَرَهُمْ شاكِرِينَ»؛(96)(97) «و بيشتر آنان را شاكر نخواهي يافت».

و نيز مي‌فرمايد:« وَقَلِيلٌ مِنْ عِبادِي الشَّكُورُ»؛(98) «كمي از بندگان من شكرگزارند».

در نتيجه كثرت جمعيت نمي‌تواند دليل بر حقّانيت باشد... .

من با تعجّب به او گفتم: آيا تو از من مي‌خواهي كه تسليم شوم كه آباء و اجدادم كه همه آنان را مي‌شناسم متدين به ديني بوده‌اند كه مورد امر الهي نبوده است؟!

او تبسّمي كرده و گفت: من در مقام بيان و ارزش گذاشتن احوال گذشتگان نيستم، خدا به آنان آگاه‌تر است، ولي من به تو تذكّر مي‌دهم كه قرآن مخالفت مي‌كند با اين‌كه اساس در اعتقاد، تقليد آباء و اجداد باشد.