کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 3910

صفحه 3910

امام علي‌عليه السلام درباره همين بهانه است كه فرمود: «آيا رسول خدا صلي الله عليه وآله را در خانه‌اش رها كنم و بر سر حكومت با مردم نزاع كنم؟» حضرت زهراعليها السلام نيز اين عمل اميرالمؤمنين‌عليه السلام را تأييد مي‌كرد.(61)

معاويه در نامه‌اي به امام علي‌عليه السلام براي زخم زبان، از اين كار امام ياد مي‌كند و باز مي‌گويد: چگونه با حضرت زهراعليها السلام و فرزندانش به خانه مردمان مي‌رفت تا ياري‌اش كنند، ولي كسي به ياري‌اش برنخاست.(62)

در روايت ديگر است كه عده‌اي خدمت امام علي‌عليه السلام رسيدند و خواستار بيعت با حضرت شدند. امام به آنان فرمود: «فردا براي اين كار با سرهاي تراشيده (براي جنگ) بياييد». فردا تنها سه نفر آمدند.(63)

راه‌هاي بيعت‌

مي‌توان مسلمانان را در آغاز بيعت ابوبكر به سه دسته تقسيم كرد:

الف) هواخواهان ابوبكر

از ميان كساني كه هواخواه ابوبكر بودند، مي‌توان از عمر، ابوعبيده، عويم بن ساعده، معن بن عدي، عبدالرحمن بن عوف، سالم مولي ابوحذيفه، بشير بن سعد و اسيد بن حضير نام برد. روشن است كه بيعت گرفتن از اينان براي ابوبكر بسي آسان بود.

ب) بي‌اعتناها

شمار اين كسان فراوان بود؛ از جمله آنان كه پس از سقيفه وقتي حضرت زهرا عليها السلام به درِ خانه هايشان مي‌رفت، پاسخ مي‌دادند: اي دختر رسول خدا! بيعت ما با ابوبكر گذشت. اگر همسر و پسر عمويت از ابوبكر پيشي گرفته بود، با او بيعت مي‌كرديم.(64)