کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 3913

صفحه 3913

3 - اشعث بن قيس پس از دعوت مردم كنده به اتحاد در برابر فرستادگان ابوبكر و نهي از پرداخت زكات، چنين گفت: مي‌دانم كه عرب زير بار اطاعت از بني تميم بن مره (قبيله ابوبكر) نمي‌رود و بني هاشم را رها نمي‌كند.(80)

4 - هنگامي كه زياد بن لبيد، قبيله بني ذهل (از قبايل كنده) را به پيروي با ابوبكر فراخواند، حارث بن معاويه، از بزرگان قبيله، به او گفت: چرا اهل بيت پيامبر را كنار گذاشتيد در حالي كه آنان به خلافت سزاوارترند؛ زيرا خداي عزّوجلّ مي‌فرمايد: «أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلي بِبَعْضٍ في كِتابِ اللَّهِ».(81) به خدا سوگند، شما به علت حسد، حكومت را از اهلش گرفتيد. من نمي‌توانم بپذيرم كه پيامبر بدون نصب رهبر براي مردم از دنيا برود. از ما دور شو.(82)

5 - پس از سخنان حارث، عرفجة بن عبداللَّه ذهلي گفت: «به خدا سوگند! حارث بن معاويه درست مي‌گويد. اين مرد را از ميان خود بيرون كنيد. رفيق او (ابوبكر) شايسته خلافت نيست و به هيچ وجه مستحق آن نيست. مهاجرين و انصار در مورد اين امت، آگاه‌تر از پيامبر نيستند.(83)

نتايج و آثار سقيفه‌

حادثه‌اي در اسلام سراغ نداريم كه ضررش بر اسلام و مسلمين، همانند حادثه سقيفه باشد. اين واقعه آثاري را از اين قبيل بر جاي گذارد:

1 - اختلاف بين مسلمانان‌

با وجود اين‌كه پيامبر اكرم‌صلي الله عليه وآله بر جانشين بعد از خود تصريح و نصّ كرده بودند و حضرت علي‌عليه السلام را به عنوان خليفه معين نموده بودند ولي با كاري كه در سقيفه انجام گرفت اولين اختلاف كه همان اختلاف بر سر مسأله خلافت و جانشيني پيامبرصلي الله عليه وآله است پديد آمد. اختلافي كه منجرّ به قتل و غارت و خونريزي بسياري در بين مسلمانان بوده است.

2 - ظلم و تعدّي نسبت به اهل بيت‌عليهم السلام‌

از جمله آثار سقيفه، ظلم و تعدّي و خانه‌نشيني بود كه اهل بيت عصمت و طهارت‌عليهم السلام به آن مبتلا شدند؛ خصوصاً در عصر بني اميه و بني‌عباس و اين تنها اختصاص به اهل بيت نداشت بلكه شيعيان آنان نيز از اين آزار و اذيت‌ها بي‌بهره و نصيب نبودند.