کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 4302

صفحه 4302

« … وَ كُلٌّ فِي فَلَكٍ يَسْبَحُونَ»؛(447) و هر كدام در سپهري شناورند.

در آيه ديگر در مقام بيان گرامي‌داشتن انسان مي‌فرمايد:

«وَ لَقَدْ كَرَّمْنَا بَنِي ءَادَمَ … »؛ و ما بني‌آدم را گرامي داشتيم.

بر اين اساس، خداي متعال بشر را انديشمند و داراي توان تفكر آفريده است نه بقره (گاو) فارغ از انديشه و درك. به يقين اين جماعت موش‌پرست و گاوپرست بني‌آدم هستند و در ميان آنان، فرهيختگان، انديشمندان، مخترعان و نخبگان علمي فراواني وجود دارند. سخن ما اين است كه تكليف چيست؟ و چه كساني بايد آنان را هدايت كنند؟ كساني مي‌گويند: كار ارشاد اين افراد بايد از نزديك شروع شود. بحث بر سر ايفاي رسالت ارشاد و هدايت از نزديك يا دور نيست، بلكه اصل تبليغ و هدايت موردنظر است كه نتيجه نيز در گرو آن است.

جان سخن اين كه خداوند بشر را با آن توانمندي آفريده و ما را موظف فرموده است تا آنان را هدايت كنيم. حضرتش در تبيين مسئوليت ما به عنوان امت اسلامي مي‌فرمايد:

«كُنتُمْ خَيْرَ أُمَّةٍ أُخْرِجَتْ لِلنَّاسِ تَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَتَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنكَرِ … »؛(448) شما بهترين امتي هستيد كه براي مردم پديدار شده‌ايد، به كار پسنديده فرمان مي‌دهيد و از كار ناپسند باز مي‌داريد.

پرواضح است كه امر به معروف در امر به نماز و روزه محدود نيست كه اين جنبه، بخشي از امر به معروف است، بلكه امر به معروف، امر به يكتاپرستي و توحيد است كه اساس دين مي‌باشد و نيز امر به مسلمان شدن است.

راه‌كارهاي امر به معروف‌

مسلّم اين است كه امر به معروف و هدايت، كاري لحظه‌اي نيست، بلكه مقدمات، وقت، مطالعه، بحث، داد و ستد، نوشتن و … مي‌طلبد تا به تدريج توفيق حاصل شود و لذا كوشش فراوان در اين زمينه ضرورت فوق‌العاده‌اي دارد و البته پاداش آن نيز نزد خداوند محفوظ است. در اين‌باره حضرت زهرا عليها السلام روايتي از پيامبر اكرم صلي الله عليه وآله وسلم نقل فرموده كه آن حضرت فرمود:

إن علماء شيعتنا يحشرون، فيخلع عليهم من خلع الكرامات علي قدر كثرة علومهم، وجِدّهم في إرشاد عباد اللَّه …؛(449) علماي شيعه ما برانگيخته مي‌شوند و بر اساس فراوانيِ دانش و جديت‌شان در هدايت بندگان خدا، خلعت‌هاي تكريم به آنها داده مي‌شود.