کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 4512

صفحه 4512

اكنون بدانيد، كه اعتقاد به توحيد پذيرفته نيست مگر با اعتراف به نبوت محمد (ص). و هيچ اعتقادي و عملي قبول نيست مگر با قبول ولايت و سرپرستي آن كس كه خداوند خود او را ولي و سرپرست قرار داده است.

[صفحه 67]

و آيين طاعت خدا بهنجار نخواهد بود مگر چنگ در زنيد به توفيق و نگهداشت خدايي، و نگهداشت آنان كه اهل ولايت اويند. يعني كساني كه در روز دور (غدير) [66] درباره آنان آيت فرستاد، و اراده خويش را در حق بندگان خاص و گزيدگان خود اظهار داشت. و پيامبر را فرمود تا ابلاغ كند و گمراهان و منافقان را به چيزي نشمرد. و خود ضمانت كرد كه او را از بد ايشان نگاه دارد.

بدين گونه و با اشاره (به نگهداشت پيامبر از بد بدانديشان) درون آنان را كه به ريب اندر بودند نمايان ساخت، و از بطن آن كسان كه راه ارتداد مي‌سپردند پرده افكند. اينجا بود كه هم مومن و هم منافق، آنچه را بايد بدانند دانستند. سپس آن كس كه بي پروا بود و لاابالي، از حق روي گردانيد. و آن كس كه پا بر جاي بود و استوار، بر پذيرفتن حق پاي فشرد. و اينجا بود كه جهالت پيشگي منافقان و خيره سري نابفرمانان فزوني گرفت. و بس داندان بر دندان فشردند و دست بر دست زدند. يكي سخني گفت. يكي بانگي كرد. و آن كس كه نابفرماني پيشه ساخته بود بر همان سر بايستاد. و در اين ميان گروهي نيز اعتراف كردند، اما نه از ته دل و نه از سرايمان، چنانكه گروهي ديگر اعتراف كردند هم به زبان و هم از جان.

[صفحه 68]

بدين سان، خداوند دين خويش را كامل كرد. و با كامل كردن دين، چشم پيامبر و مومنان و تابعان او را روشن ساخت. و اين همان (واقعه غدير) بود كه بر خيتان خود شاهدآن بو ديد و به برخي ديگرتان خبر آن رسيد. و بدين واقعه، آن وعده نيكوي خداوند به شكيبايان در پيوست. و پرداخته‌هاي فرعون وهامان و قارون و سپاه اينان و تختگاهشان را تباه و ويران كرد. اما گروهي گمراه برجاي ماندنده در تباه ساختن كار مردمان هيچ فرد نگذارند. اينان را نيز خداوند در همان جايگاه‌هاي خود فرو خواهد گرفت و آثارشان را نابود خواهد ساخت و نشانه‌هايشان را محو خواهد كرد و از آن پس، دلهاشان را از دريغ و درد خواهد آكند. و به گروهي ملحقشان خواهد فرمود، كه دستان ايشان بازهشت و كالبد ايشان نيرومند ساخت و تواناييشان داد، تا بدانجا كه (به سوؤ اختيار و سوؤ استفاده از مواهب الهي) دين خدا را دگرگون كردند و احكام او را باژگونه ساختند. و بس زودا اما به هنگام خداوند بر دشمنان خويش پيروز گردد. و خدا لطيف است و خبير.

(لازم نبود اين اندازه سخن گويم، چه) اندكتر ازاين نيز ابلاغ را بسنده بود. اكنون اي مردمان، مشمول رحكمت خداي باشيد! در آنچه خداوند شما را بدان فرا خوانده و ترغيب كرده است يكي بينديشيد، و به سوي دين او روي آوريد و راه او بسپريد. راه‌هاي پراكنده ديگر در پيش مگريد تا از راه خدا باز نمانيد.

همانا امروز، روزي بس بزرگ است.

در اين روز، گشايش در رسيد، و در اين روز منزلت آن كسان كه شايسته بودند بلند گرفت و برهان خدا روشن گشت.

- آري-