کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 4526

صفحه 4526

… اگر چه خيليها، در رد كتب آسماني كوشيده و انتقادات نابجاي زيادي كردهاند، ولي در برابر عظمت و اهميت ادعاي كتب مقدس آسماني، اين ايرادات، چندان قابل اهميت و اعتنا نيستند.

و از همين مقوله خدمت به استعمار و خيانت به ملت شمرده مي‌شود آنچه از ناحيه بعضي، درباره به اصطلار حمله عرب به ايران، و ديگر مسائل مربوط به آورندگان اسلام به ايران، يعني عرب، گفته و عمل و عرضه مي‌شود. هوشمندان مي‌دانند كه تعبيرات زشت و بي ادبانه (نمي‌خواهم بگويم، لادينانه) در اين باره، زير هر عنوان ظاهر الصلاحي نيز كه قرار داده شود، [86] علاوه بر اينكه خلاف حقيقت گفتن است، خيانت است به ملت و خدمت است به بيگانه.خيانت است به جوانان معصوم تاريخ نخوانده و از اين تحقيقات بي خبر، خيانت است به كساني كه داراي ذهن تحليلي و اطلاعات كافي و امكانات مطالعاتي نيستند، خيانت است به جامعه و دشمني است با معنويت اجتماعي و طهارت قومي و موضوع داشتن اسلامي و موازين اخلاقي و معنويت اعلاي دين و خداپرستي و تقواي عملي، و نشر تحير و انحراف است در ميان خلق، و راه استعمار را بازتر و بازتر كردن است. گوينده هر كه گو باش: خودي يا بيگانه، استاد يا شاگرد، كشيش مسيحي يا خام خام يهودي يا موبد زردشتي، صاحب ادعا درباره ايران پيش از اسلام يا ايران اسلامي، فرمايش فرماينده از تلويزيون و ديگر وسايل ارتباط جمعي يا وسايل ارتباط فردي و … متاؤسفم كه مي‌بينم برخي از كساني كه چنين گماني دربارهشان نمي‌رفت- يعني اينكه به گونهاي به استعمار خدمت كنند در اين پرتگاه گول زننده در افتاده‌اند.

پس چنانكه ديديد، دين اسلام با اين چگونگي به بشريت روي آورد كه خلقها را از اطاعت مردماني چند برهاند و از چنگ متصديان اديان و حكام ستمگر و ديگر قاطعان

[صفحه 86]

طريق اجتماعي رهايي بخشد. و چنين ديني، در ميان طبقات روحاني و سياسي و اقتصادي اديان و ممالك عالم، همواره دشمنان سرسخت داشته است و دارد. و بدينگونه عكس العملي كه بر هر مسلمان واجب است روشن است. و اين مسلمانانند كه بايد، پيوسته، مراقب وضع و موضع خويش باشند.

موضوع 02

اشاره

تفرقه‌افكني موضوع دومي كه بايد پيش چشم مجسم داشت، مسئله‌ي بزرگترين حربه‌اي است كه دشمن بزرگ ارزشهاي انساني اسلام، يعني استعمار، در دست دارد. و آن تفرقه افكني است. كار گزاران استعمار خوب فرا گرفته‌اند كه حتي در هر يك از سرزمينهاي اسلامي، چه مسئله‌اي را مطرح كنند و آتش جدايي مسلكي و تفرقه‌هاي سستي آفرين و بدبخت كننده را چسان و از كجا برافروزند و اختلاف را چگونه شدت دهند، و براي تجربه جامعه و طعمه ساختن آن، چه مرامها و مسلكهايي تازه بيافرينند، و از مرامها و مذاهب موجود چگونه بهره‌برداري كنند.

مثلاً در مستعمرات آنسوي جهان، براي ايجاد تفرقه عقيدتي و تجزيه اجتماع، مسئله‌اي را به عنوان مساله «مهدويت» نمي‌توان مطرح كرد و فرقه‌هايي ساخت و مورد بهره‌برداري قرار داد، اما در كشورهاي اسلامي بويژه ايران اين امر ممكن است و بلكه عملي است، چنانكه مشهود است. چون مسئله‌اي است كه براي مردم مطرح است، فقط بايد زيركانه از آن سود جست. و عياراني را مدد رساند تا بدين نام، پوشالي مسلك لاديني و لاوطني را رواج دهند.

جالب توجه است كه براي پديد آوردن عامل تفرقه، در هر يك از سرزمينهاي اسلامي، مساله را به صورتي مناسب همان آب و خاك، مورد بهره برداري قرار مي‌دهند و در يك سرزمين نيز، از چند جانب متضاد: يكي را وا مي‌دارند تا در پيرامون اعتقاد به اين مفهوم (مهدويت) ادعاهايي وارد ذهن اشخاصي چند بكند،