کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 4545

صفحه 4545

امام آشكارا و صريح، 25 سال گذشته را، دوران تباهي جامعه اسلامي و بازگشت امت به چگونگيها و عادات و احوال جاهليت مي‌خواند، و اينكه هم اكنون كسي كه بخواهد شما را به عنوان امت قرآن و جامعه مسلمان رهبري كند و به صلاح و اصلاح آرد، بايد از صفر شروع كند، و به نخستين مراحل

[صفحه 125]

پيريزيهاي اسلامي و قرآني باز گردد. و همين كار و وظيفه‌اي بود كه امام بر عهده گرفت و به آهنگ آن به پا خاست و كمر بست، اما معاويه‌ها و كساني كه در كمين انتقام جويي از دين توحيد بودند نگذاشتند. آري، 25 سال خانه نشيني و 5 سال بلوي نشاني، بلوايي انگيخته از سوي پيمان شكنان (ناكثين) و ستم گستران (قاسطين) و دين تباهان (مارقين).

و معناي حديثي كه سني و شيعه روايت كرده‌اند، همين است. پيامبر اكرم فرمود:

بدء الاسلام غريباً و سيعود كمابدء.

اسلام، در آغاز، تنها و بي يار بود و ناآشنا، و زودا كه همان سان شود.

و اين چگونگي، در واقع، از روز رحلت پيامبر آغاز شد. آيا به شهادت همه عالم، پس از پيامبر كه باني اسلام بود، اسلام ياري و ياوري و عالمي و فقيهي و قاضيي و مفسري و سلحشوري و گسترنده‌اي عظيم تر و صميميتر و شجاع تر و دلسوزتر و آشناتر و سابقه دارتر و فداكارتر از علي داشت؟ … علي نه تنها مومن به اسلام بود، بلكه اعلم صحابه بود و صاحب وسيعترين فرهنگ قرآني و نيرومندترين وجدان اسلامي، و به تعبير نويسنده مسيحي، جرج جرداق: «ضمير عملاق». اين علي بود كه از كودكي در دامن وحي و اسلام پرورش يافته بود، اين علي بود كه در هر لحظه كه جزئي از بناي اسلام پيريخته مي‌شد در كنار باني اسلام بود، اين علي بود كه روز نخست براي نشر اسلام با باني بزرگ همدست و هم پيمان بود، اين علي بود كه از لحظه بعثت تا لحظه رحلت همه جا با پيامبر بود و همه وقت در خدمت او، و اين علي بود كه به گفته فلسفه دان مصري، دكتر علي سامي النشار، «رباني امت» بود. اكنون اگر چنو كسي را، «رباني

[صفحه 126]

امت» [141] را و بزرگترين يار اسلام را از جريانهاي اسلام جدا سازند و كنار گذارند، غربت اسلام آغاز نشده است؟ [142] آري، روزي كه پيامبر در گذشت، اسلام هم محمد را از دست اد هم علي را. و مگر غربت چيست؟ و واقع اين اسن كه اسلام حقيقي، همان سان كه با مجاهدات علي آفتابي شد با تاراندن علي صحنه مسجد و جامعه غروب كرد، تا سرانجام كه به گفته نويسنده عرب، دكتر علي الوردي:

دين مساواتي را كه پيامبر آورد، با علي بن ابيطالب در يك قبر مدفون شد. [143].