کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 4642

صفحه 4642

فرزندان فاطمه به پا خاستند تا با خون خويش بزرگترين حماسه‌ها را رقم زنند.

اين سخن دكتر سامي‌النشار مصري را نيز پيش‌تر آورده بودم. در اينجا خوب ست قسمتي مفصل‌تر از آن را نقل كنيم. چون از زبان يك نويسنده و محقق سني عرب است (كه در اين مقوله، از خود برادران اهل سنت و صاحب نظران ايشان، هم رأي و

[صفحه 273]

هم عقيده فراوان دارد، هم از گذشتگان و هم معاصران)، [252] دقت در آن اهميت دارد. وي مي‌گويد:

كار حكومت اسلامي به دست معاوية بن ابي‌سفيان افتاد. اما مسلمانان هنوز پدر او را فراموش نكرده بودند، يعني همان … بت پرستي كه هيچگاه ايمان به دل او راه نيافت. و مسلمانان خيلي زود معاويه را طليق [253] پسر طليق و بت پرست پسر بت پرست ناميدند … باري هرچه درباره‌ي معاويه بگويند و تا هر اندازه علماي متأخر پيرو مكتب سليفه، يا برخي ديگر از اهل سنت، بكوشند كه او را در شمار اصحاب پيامبر بگذارند، اين مرد (معاويه) هيچگاه مسلمان نشد و به اسلام نگرويد. او بسيار مي‌شد كه عقده‌هاي دل خود را نسبت به اسلام خالي مي‌كرد. و بيش از آنچه كرد نتوانست بكند. [254] و در برابر اينگونه كسان بود كه فرزندان فاطمه به پا خاستند تا با خون خويش بزرگترين حماسه‌ها را رقم زنند:

امام حسن مسموم شد … يزيد، امام حسين را در ضمن فاجعه‌اي كه چشم

[صفحه 274]

روزگار نظيرش را نديه بود كشت. آنگاه اولاد مروان حكم با شمشير بر گردن مسلمانان سوار شدند. مروانيها شاخه‌ي ديگري از بني‌اميه بودند، درنده‌تر و سنگدل‌تر. سپس، زيد بن علي (پسر امام زين العابدين و برادر امام محمدباقر) در راه آفرينش حماسه‌اي ديگر، حماسه‌اي سخت و خونين، كشته شد. حماسه‌هاي آل علي يكي پس از ديگري، در جام خورشيد مي‌ريخت و بر قله‌ي تاريخ نقش مي‌بست. و مذهب شيعه، همراه فروعي كه مي‌يافت، مي‌گسترد و عمق مي‌گرفت، تا اينكه عباسيان به خلافت رسيدند. اينان نيز به كام فرزندان فاطمه شرنگي ريختند تلخ‌تر از آنچه بني اميه ريخته بودند، و آنان را چنان به آستانه‌ي نابودي و مرگ كشاندند بدتر از آنچه ديگران كرده بودند. با اين حال، اجتماعات شيعه مقاومت مي‌كردند و مقاومت، و انتشار مي‌يافتند و انتشار … [255].

بدين گونه سادات اولاد علي و فاطمه يعني فرزندان و نوادگان پيامبر، همواره مورد گرامي داشت و ارجگزاري اجتماعات اسلامي بوده‌اند، و اين درگيريها پيوسته بر جلال موضع و شكوه مقصد و عظمت آنان مي‌افزوده است. زيرا از ميان همه‌ي ارزشها، حركات اجتماعي و حماسه‌هاي مردمي، به گونه‌اي ويژه محبوبيت آفرين است. و چه بسيارند چهره‌هاي عظيم از سادات و علماي سادات و امامزادگان قديم- و پس از آنان- كه همواره در راه عدالت اجتماعي و حريت مسلماني به پا خاسته‌اند و مشقت و آزار ديده‌اند، و برخي به شهادت رسيده‌اند. شهادت و زندان و مقاومت، يكي از مواريث سادات است، و قيام سادات حسني و حسيني و موسوي معروف است.

از سوي ديگر مي‌دانيم كه از روزگاران صدر اسلام، احترام گذاشتن به ذريه‌ي رسول «ص» امري حتمي و رايج و مقبول بوده است. يعني مسلمانان، هم به قاعده‌ي انساني