کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 4681

صفحه 4681

2- «الهبة الكبري»، نوشته‌ي استاد سيد حسن الامين، عالم و محقق شيعي لبناني، مؤلف «دائرةالمعارف الاسلامية الشيعية».

اين مقاله سخني است درباره‌ي اهميت كتابخانه‌ي اميرالمؤمنين وارزش اقدام علامه اميني در اين باره.

3- «مع الافذاذ»، نوشته‌ي نويسنده‌ي اين سطور، در بيان اهميت‌هاي گوناگون شخصيت علامه‌ي اميني، در كتاب «الغدير» و شهداء الفضيله، و نقش پرورشي كتاب «شهداء الفصيله».

درون كتابخانه‌ها (دستنويسي)

اشاره

به گمانم درباره‌ي پركاري صاحب الغدير و عشق و ايمان او به كار نيازمند به گفتگو نباشيم. آنچه تاكنون گفته شد، به گونه‌اي روشن، در بردارنده‌ي اين حقيقت نيز بود. اما من تعمدي دارم كه دوباره به اين موضوع باز گردم، تا روح طلاب و دانشجويان و محققان و پويندگان راه علم و دانايي را به هيجان در آورم، و جوهر پشتكار و راستيني در كار را، در آن كسان كه اين نوشته‌ها را مي‌خوانند بدمم. آري، كسي كه از سوي دانشيان زمان و عالمان روزگار و استادان و محققان گوناگون، در سنيني در حدود 30 سالگي، به قول مطلق، «علامه» خوانده شود، كسي كه روزي اهرامي چونان «الغدير» را برآورد، و با اين همه، كارهاي بزرگ ديگري نيز به سامان برساند، و نزديك به 70 سال بيش نزيد، اينگونه كس، پيداست چسان بوده است و چگونه كار كرده است.

اين است كه داستان پركاري نويسنده‌ي الغدير دانسته‌ي همگان است. و ناقدان از جمله او را مظهر پشتكار، استقامت در تحقيق، دنبالگيري با روش، اصرار فوق‌العاده در پژوهش، صبر بي‌پايان در به سامان رسانيدن بحث، درياساني در كثرت

[صفحه 329]

مآخذ، توفيق رفيقي در پيدا كردن موارد مسائل، و شگرفي در بررسي دانسته‌اند.

اكنون براي اينكه هر راهي راه دانش و فضيلت و هر پژوهشگر فرهنگ و معرفت، چه دانشجو، چه استاد، چه روحاني، چه غير روحاني، از رده‌ي سرمشقهاي والايي، كه در اين روزگار- چونان علامه‌ي دهخدا و علامه شيخ آقا بزرگ تهراني- داريم سرمشقي ديگر نيز در پيش چشم داشته باشد، در اينجا، به گوشه‌اي از چگونگي كار علامه‌ي اميني اشارتي مي‌كنم.