کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 4695

صفحه 4695

[1] «متشخص» را در اينجا به معناي لغوي يا عرفي آن به كار نمي‌برم، بلكه.به معناي فلسفيش به كار مي‌برم، يعني حماسه‌اي كه ابعاد خويش را شناخته و در آفاق تعين و تحقق خود تابيده است.

[2] «الغدير»، ج 243: 7. ترجمه قسمت آخر، كه بخشي است از آغاز آيه 41 سوره30 (روم)، از تفسير «كشف الاسرار» ميبدي (تاليف اوايل قرن ششم هجري) گرفته شده است (ج 460: 7).

[3] و اين گونه پيشوايان، «شهادت» را «احدي الحسنيين» مي‌دانند، و «احدي الحسنيين» مي‌خوانند. در اين باره، درگذشته، به سخن معروف مالك اشتر نخعي شاگرد خاص علي «ع» مي‌رسيم (الغدير، ج 95: 10) و در حال به سخن پيشواي شيعي انديش.

[4] نام‌هاي پاكي را كه در اين چند سطر آورديم، از باب نمونه بود و ذكر گرفتاري‌هايشان نيز نمونه.

[5] در تاريخي كه اين مقدمه نوشته مي‌شده است (1391 ق).

[6] «تاريخ بغداد» حافظ ابوبكر خطيب بغدادي، ج 47: 1.

[7] بويژه كه اگر در اين دم زدن، تنها به جنبه تاريخي آن بسنده نكنند و به موضع انساني و علمي و اجتماعي امروزين آن نيز نظر داشته باشند.

[8] سوره 34 (سباء)، آيه 28.

[9] «آيات غدير»، در «الغدير»، ج 124: 1 تا 266، ج 156: 3 تا 162، و مآخذ «الغدير»، از تفاسير اهل سنت.

[10] سوره 37 (صافات)، آيه 24.