کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 4755

صفحه 4755

از سوي ديگر پيامبر صلي اللَّه عليه و آله به منادي خود دستور دادند تا بين مردم گردش كند و اين خلاصه‌ي غدير را تكرار كند: «مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَهذا عَلِيٌّ مَوْلاهُ، اَللَّهُمَّ والِ مَنْ والاهُ وَ عادِ مَنْ عاداهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ»، تا در غدير بعنوان تابلوي ابدي ولايت بر دلها نقش بندد.

[صفحه 38]

بيعت مردان

بحارالأنوار: ج 21 ص 387، ج 28 ص 90، ج 37 ص 166 و 127. الغدير: ج 1 ص 58 و

271 و 274. عوالم: ج 15: 3 ص42 و 60 و 65 و 134 و 136 و 194 و 195 و 203 و 205.

پيامبر صلي اللَّه عليه و آله ضمن سخنراني وعده داده بودند كه پس از پايان سخنراني از شما بيعت خواهم گرفت، آنجا كه فرمودند:

بدانيد كه من بعد از پايان خطابه‌ام شما را به دست دادن با من بعنوان بيعت با او و اقرار به او، و بعد از من به دست دادن با خود او فرا مي‌خوانم. بدانيد كه من با خدا بيعت كرده‌ام و علي با من بيعت كرده است، و من از جانب خداوند براي او از شما بيعت مي‌گيرم.

بيعت غدير به معناي التزام و پيمان وفاداري به ولايت دوازده امام معصوم عليهم‌السلام بود، و محتواي آن ضمن سخنراني حضرت تعيين شده بود، و مردم بصورت لساني به آن اقرار كرده بودند.

براي آنكه رسميت مسئله محكم‌تر شود، و آن جمعيت انبوه بتوانند مراسم بيعت را بطور منظم و برنامه‌ريزي شده‌اي انجام دهند، پيامبر صلي اللَّه عليه و آله پس از پايان سخنراني دستور دادند تا دو خيمه برپا شود. يكي از خيمه‌ها را مخصوص خود قرار دادند و در آن جلوس فرمودند، و به اميرالمؤمنين عليه‌السلام دستور دادند تا در خيمه‌ي ديگر جلوس نمايد، و امر كردند تا مردم جمع شوند.

[صفحه 39]