کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 4762

صفحه 4762

آنچه در غدير براي مردم بيان شد بزرگترين پيام اسلام، يعني ولايت اهل بيت عليهم‌السلام بود. اگر در موارد بسياري از اتمام حجتهاي الهي معجزه‌اي از سوي پيامبر صلي اللَّه عليه و آله صورت مي‌گرفت تا اطمينان قلوب آن مردم و نسلهاي تاريخ باشد، در غدير خداوند در حضور پيامبرش مستقيماً معجزه نشان داد و امضاي الهي را بر خط پايان غدير ثبت كرد.

[صفحه 44]

در آخرين ساعات از روز سوم «حارث فهري» با دوازده نفر از اصحابش نزد پيامبر صلي اللَّه عليه و آله آمد و گفت:

اي محمد! سه سؤال از تو دارم:

1. آيا شهادت به يگانگي خداوند و پيامبري خود را از جانب پروردگارت آورده‌اي يا از پيش خود گفتي؟

2. آيا نماز و زكات و حج و جهاد را از جانب پروردگار آورده‌اي يا از پيش خود گفتي؟

3. آيا اينكه درباره‌ي علي بن ابي‌طالب گفتي: «مَنْ كُنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِيّ مَوْلاه … »، از جانب پروردگار بود يا از پيش خود گفتي؟

حضرت در جواب هر سه سؤال فرمودند: «خداوند به من وحي كرده است، و واسطه‌ي بين من و خدا جبرئيل است، و من اعلان كننده‌ي پيام خدا هستم، و بدون اجازه‌ي پروردگارم خبري را اعلان نمي‌كنم».

حارث گفت: «خدايا، اگر آنچه محمد مي‌گويد حق و از جانب توست، سنگي از آسمان بر ما ببار يا عذابي دردناك بر ما بفرست».

همينكه سخن حارث تمام شد و به راه افتاد، خداوند سنگي از آسمان بر او فرستاد كه از مغزش وارد شد و همانجا او را هلاك كرد و ماجراي اصحاب فيل جلوي ديدگان 120000 جمعيت حاضر در غدير تكرار شد.