کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 4800

صفحه 4800

اي امير، شنيديم كه در آغاز سخنت گفتي: «بخدا قسم صاحب اختيار شما اميرالمؤمنين حقيقي شد»؛ آيا با اين كلام به خلفاي قبل از او كنايه مي‌زني كه آنان «اميرالمؤمنين حقيقي» نبودند؟ اي امير خدا تو را رحمت كند، اين مطلب را بيان كن و كتمان مكن؛ چرا كه تو شاهد بوده‌اي و قضايا را به چشم خود ديده‌اي! ما بيان اين مطلب را بر عهده‌ي شما مي‌گذاريم و خداوند شاهد بر شماست در آنچه براي امت خود دلسوزي مي‌كنيد، و خبرهايي كه از پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم نقل مي‌كنيد!

حذيفه پاسخ داد: اي جوان، حال كه اينگونه مي‌پرسي و كنجكاوي مي‌كني، بشنو و بفهم آنچه را خبر مي‌دهم:

[صفحه 38]

خلفاي قبل از علي بن ابي‌طالب عليه‌السلام كه به لقب اميرالمؤمنين ناميده شده بودند، اين نام را به خود نسبت داده بودند [9] و مردم هم آنان را به همان اسم مي‌خواندند.

[صفحه 39]

اما علي بن ابي‌طالب عليه‌السلام را جبرئيل از طرف خداوند به اين نام ملقب نمود و پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم شاهد سلام جبرئيل به علي بن ابي‌طالب عليه‌السلام با لقب اميرالمؤمنين بود. اصحاب پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم نيز در حيات او، آن‌حضرت را «اميرالمؤمنين» صدا مي‌زدند.

سلام جبرئيل به صاحب غدير با لقب «اميرالمؤمنين»

جوان گفت: خداوند تو را رحمت كند، به ما خبر ده كه اين ماجرا چگونه اتفاق افتاد.

حذيفه گفت: قبل از نازل شدن آيه‌ي حجاب، اصحاب پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم هر زمان كه مي‌خواستند وارد خانه‌ي آن حضرت مي‌شدند. پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم وارد شدن مردم به داخل خانه را هنگام حضور دِحيَة بن خليفه كَلبي ممنوع كرده بود. دحية بن خليفه كلبي كسي بود كه پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم مراسلات بين قيصر روم و بني‌حنيفه و پادشاهان بني‌غَسّان را به دست او انجام مي‌داد، و هرگاه جبرئيل بر پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم نازل مي‌شد بصورت دحيه مي‌آمد. [10] به همين منظور، پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم آمدن مردم را در حضور دحيه ممنوع اعلام كرده بود.

حذيفه ادامه داد: روزي براي كاري تصميم داشتم هنگام ظهر نزد پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم بروم به اميد اينكه كسي نباشد. ما هنگامي كه مي‌خواستيم وارد منزل پيامبر عليه‌السلام شويم پرده‌اي را كه بر در آويزان بود كنار زده و داخل مي‌شديم. آن روز من هم آن را كنار زده و وارد شدم. ناگهان چشمم به دحيه افتاد كه كنار پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم نشسته بود، و پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم به خواب رفته بود و