کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 4820

صفحه 4820

نخستين پيمان‌نامه بر ضد غدير

در روايت ديگر حذيفه مي‌گويد: آن عده جمع شدند و گفتند: محمد مي‌خواهد امامت را در اهل بيت خود قرار دهد! چهار نفر از آنان جدا شدند و به مكه رفتند. آنها وارد كعبه شدند و درباره‌ي آنچه بينشان گذشته بود پيمان نامه‌اي نوشتند كه متن آن چنين بود: «اگر خداوند محمد را از دنيا برد و يا او كشته شد امر خلافت به اهل بيت او نرسد».

پس از اين اقدامِ آنان، خداوند اين آيه را نازل فرمود: «أَمْ أَبْرَمُوا أَمْراً فَاًِّنّا مُبْرِمُونَ، أَمْ يَحْسَبُونَ أَنّا لانَسْمَعُ سِرَّهُمْ وَ نَجْواهُمْ، بَلي وَ رُسُلُنا لَدَيْهِمْ يَكْتُبُونَ»، يعني: «كاري را بين خود محكم كرده‌اند در حالي كه ما هم كارها را محكم مي‌كنيم. يا گمان كرده‌اند ما كارهاي پنهاني و سخنان سري آنان را نمي‌شنويم؟ بلي فرستادگان ما نزد آنانند و مي‌نويسند».

(سوره‌ي زخرف: آيه‌ي 80 -79).

بحارالانوار: ج 37 ص 129. عوالم العلوم: ج 3: 15 ص 298.

پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم مردم را از توقفگاه «عقبه» گذراند و در منزل بعدي توقف نمود. سالم مولي ابي‌حذيفه در آنجا ابوبكر و عمر و ابوعبيده را در حال نجوي و گفتگوي خصوصي ديد. او نزد آنان رفت و گفت: آيا رسول الله صلي الله عليه و آله و سلم دستور نداده كه بيش از دو نفر با هم خصوصي صحبت نكنند؟ بخدا قسم بايد مرا به آنچه صحبت مي‌كرديد خبر دهيد، وگرنه نزد پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم مي‌روم و اين كار شما را به او خبر مي‌دهم.

ابوبكر گفت: اي سالم، عهد و پيمان خدايي مي‌بندي كه اگر به تو خبر دهيم درباره‌ي چه اين جا جمع شده‌ايم، اگر دوست داشتي با ما باشي و اگر دوست نداشتي لب فرو بندي و آن را كتمان كني؟

[صفحه 69]

سالم- كه با علي بن ابي‌طالب عليه‌السلام بغض و عداوت شديدي داشت و آنان اين جهت او را مي‌دانستند- پيمان بست تا با آنان باشد.

آنها به سالم گفتند: ما جمع شده‌ايم تا پيمان ببنديم و هم قسم شويم كه از محمد درباره‌ي صاحب اختياري علي اطاعت نكنيم! سالم پرسيد: شما را بخدا آيا به راستي درباره‌ي اين مطلب گفتگو مي‌كرديد؟