کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 4858

صفحه 4858

[71] پيداست كه اسامه از توطئه‌هاي آنان اطلاع نداشته است؛ و آنان تصميم داشته‌اند به هر قيمتي شده او را راضي به بازگشت نمايند.

[72] «صهيب» غلام عمر بود و عمر به وي اعتماد كامل داشت.

[73] حذيفه ماجراي سقيفه را با اشاره ذكر كرده، و ما در اينجا ملخصي از آن را مي‌آوريم:

پس از رحلت پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم، توطئه‌هاي پنهاني از سوي مهاجرين و انصار آشكار شد، و هر يك براي تصاحب مقام خلافت اقداماتي انجام داده و با يكديگر درگير شدند. در اين ميان اصحاب صحيفه‌ي ملعونه با پيش‌بيني‌هاي لازم و توافق عده‌اي از انصار، توانستند خلافت را غصب كنند.

آغاز ماجرا چنين بود كه انصار نزد سعد بن عباده آمده و او را به سقيفه‌ي بني‌ساعده آوردند. هنگامي كه عمر اين خبر را شنيد به ابوبكر اطلاع داد و با ابوعبيده با سرعت به سوي سقيفه حركت كردند.

در سقيفه جمع زيادي از انصار بودند و سعد بن عباده بين آنان در حال بيماري بود. با آمدن ابوبكر و عمر بر سر مسئله‌ي خلافت درگيري آغاز شد و تا آنجا ادامه پيدا كرد كه ابوبكر در آخر سخنانش به انصار گفت: اينك شما را به بيعت با عمر يا ابوعبيده دعوت مي‌كنم! و من هر دو به را براي خلافت پيشنهاد مي‌كنم و هر دو را سزاوار آن مي‌دانم!!

عمر و ابوعبيده گفتند: سزاوار نيست كه ما از تو پيشي بگيريم. اي ابوبكر، تو اولين اسلام آورنده‌ي ما هستي و همراه پيامبر در غار بوده‌اي!! تو به اين امر سزاوارتري!

انصار گفتند: دوست نداريم كسي خلافت را در دست بگيرد كه نه از ما باشد و نه از شما. پس اميري از ما و اميري از شما انتخاب مي‌كنيم و همه خلافت آن دو را مي‌پذيريم؛ به اين شرط كه اگر از دنيا رفت ديگري را از انصار انتخاب كنيم.

ابوبكر پس از مدح مهاجرين گفت: اي انصار، شما كساني هستيد كه فضل و خوبيهايتان در اسلام منكر ندارد! خداوند و پيامبرش شما را به عنوان انصار دينش پذيرفته‌اند. پيامبر مهاجرتش را به سوي شما قرار داد و منزل همسران او در بين شما است. هيچ كس بجز مهاجرين اوليه بهتر از شما نيستند!! آنها اميرانند و شما وزيرانيد!

حباب بن منذر برخاست و گفت: «اي انصار، دست نگه داريد. مردم در سايه‌ي شمايند و كسي جرأت نمي‌كند با شما مخالفت كند. مردم هرگز بدون اشاره‌ي شما حركت نخواهند كرد»، و سپس انصار را مدح نمود و گفت: اگر مهاجرين از امير بودن شما بر ايشان ابا دارند، ما نيز به امير بودن آنان راضي نيستيم. ما اين پيشنهاد را كه هم از ما و هم از آنان امير باشد، نمي‌پذيريم.