کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 4872

صفحه 4872

و سرانجام جانشين و خليفه او كدام انسان كامل است ؟

براي وي از روز روشن آشكارتر است كه پس از او سزاوار رهبري و پيشوايي كيست و خوب مي داند كه جامعه امامت بر چه اندامي برازنده و رساست ، با اين حال منتظر فرمان الاهي و چشم به راه امين وحي است كه به نص صريح پروردگار، اين موضوع را براي اجتماع مسلمانان آشكار سازد.

براي او به سابقه قبلي نزول وحي ، مسلم است كه پروردگارش در اين موضوع مهم او را بلاتكليف نخواهد گذاشت و براي پرورش درخت برومند و بارآور دين ، باغباني كارآزموده و مجرب و پرورش دهنده اي شايسته و كاردان انتخاب خواهد كرد. چون مي داند منصب عالي خلافت ، همانند مقام شامخ نبوت ، موهبتي است الاهي و خداوند به اقتضاي حكمت ، هر كه را شايسته بداند براي آن برخواهد گزيد و وظيفه مسلمين را پس از وي ؛ در مورد امام و هادي ، با نزول وحي معين خواهد كرد.

اين شخص ، پيامبر عظيم الشان اسلام است كه غرق در افكار عالي و عميق خود در حالي كه بر شتري سوار است ، در زير آفتاب گرم صحراي جحفه طي طريق مي كند.

آفتاب سوزان روز هيجدهم ذيحجه كم كم به نصف النهار نزديك مي شود. حرارت سوزنده صحرا هر لحظه شديدتر مي گردد. كاروانيان چون رشته زنجيري دراز به طول چند فرسنگ با آرامي در پي يكديگر همچنان گام برمي دارند، ولي از آبادي و جاي توقف هنوز خبري نيست .

تنها سرابهاي پهناوري در چشم اندازهاي دور كه همان موج ريگهاي تفتيده در برابر آفتاب است ، با چند درخت پر سايه صحرايي نظرها را به خود جلب مي كند. حرارت آفتاب هر آن بر سرعت كاروان مي افزايد. مسافران شتاب دارند كه هر چه زودتر به منزلگاهي فرود آيند، تا خود را از رنج راه و گرماي توانفرساي ريگزار برهانند.

اينك به ناحيه اي رسيده اند در (جحفه )، نزديك (غدير خم ) و اينجا محلي است كه راه اهل مدينه و مصريان و عراقيان از يكديگر جدا مي شود. پيغمبر اكرم همچنان سرگرم انديشه هاي خويش است ، دل بر مبدا وحي گمارده و چشم به سوي آسمان دوخته است و با ديدگان جذاب خود - كه دنيايي از عواطف بشر - دوستي و آثار جهان بيني در بر دارد - به دامنه ابهام آميز افق خيره مي نگرد و گويي از مشرق انوار وحي الاهي منتظر فرماني بزرگ و امري خطير است . آري چنين است .

انتظار محمد(ص ) چندان نمي پايد. خداوند خواسته حبيبش را بر آورده آخرين و مهمترين موضوع اساسي اسلام را - كه پيامبرش مدتهاست چشم به راه اعلام آن از جانب خداست - با فرستادن وحي آشكار مي كند.

در اين لحظات ، اطرافيان پيامبر نيك مي بينند كه ناگهان چهره گردآلود او بر افروخته مي شود، پلكهايش را بر هم گذارده سنگيني مخصوصي بر او چيره مي گردد، دانه هاي عرق از پيشاني بلندش فرو مي چكد و بيكباره چون كوهي در جاي خود مي ايستد و در اين حال كلماتي زير لب زمزمه مي كند؛ اين حالت نزول وحي است كه به رسول خدا دست داده است .

به اشاره او شترش را مي خوابانند. صدايش كم كم بلند مي شود. اطرافيانش به خوبي مي شنوند كه اين نغمه آسماني را - كه جبرئيل امين ، فرشته وحي بر او نازل كرده است - با لهجه گيرا و محكم خويش تلاوت مي كند: