کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 4880

صفحه 4880

علي (ع ) به پيشوايي اسلام برگزيده شد، چه مژده اي بزرگ ! و چه انتخابي شايسته !

با فرود آمدن پيامبر اكرم از منبر، هلهله شادي از ميان انبوه مردم برخاست و اشك شوق از ديدگان اصحاب او و دوستداران اسلام جاري گشت ، احساسات گرم و پر شوري كه صد و بيست هزار مسلمان ، بلكه بيشتر، نسبت به علي (ع ) ابراز مي داشتند و فريادهاي شعفي كه به آسمان بلند مي گشت ، شكوه و ابهت بيمانندي به اين اجتماع وسيع مي بخشيد.

علي آن بزرگ پيشواي پرهيزگاران در حالتي كه پشت سر پيغمبر به آهستگي گام بر مي داشت ، از ميان افرادي كه او را احاطه كرده بودند به طرف سراپرده اي كه برايش ساخته بودند و محل بستن پيمان و اجراي مراسم بيعت بود، پيش مي رفت .

در اين هنگام دسته دسته مردم به حضورش مي رسيدند و دست مردانه او را به عنوان پيشوايي خويش مي فشردند. رؤ ساي قبايل ، سران عشاير و طوايف و بزرگان مهاجر و انصار به خدمتش مي رسيدند و رهبريش را تهنيت و تبريك مي گفتند: از ميان اين جمع بسيار، كساني از همه بيشتر از امامتش اظهار خوشوقتي مي كردند. از اينان ابوبكر بن ابي قحافه ، طلحه ، زبير و عمر بن خطاب را مي توان اسم برد. مخصوصا ابوبكر و عمر، به وي چنين اظهار مي كردند:

به به اي پسر ابوطالب ! تهنيت باد تو را كه مولاي ما و مولاي هر مرد و زن مؤ من شدي .

ابن عباس كه از قبيله بني هاشم و از بزرگان اصحاب بود، گفت :

به خدا قسم اين پيمان در گردن مردم ثابت شد.

حسان ، شاعر معروف پيغمبر مي گفت : اي بزرگان قريش ! من پس از بيعت در حضور پيغمبر گواهي مي دهم كه ولايت و امامت علي ثابت شد. آنگاه به عرض پيغمبر رسانيد كه اجازه دهيد اشعاري درباره علي بگويم و شما بشنويد. با كسب اجازه از پيغمبر قصيده شيوايي همان هنگام به مباركي آن روز فرخنده سروده در برابرجمع خواند و درآن گفت :

پيامبر مسلمانان ، در روز غدير با آواز رسا آنان را فراخواند. و شگفتا! چگونه گفتارش را به گوش همگان رسانيد. همانا فرشته وحي به امر خداوند بر او نازل شد كه تو در پناه آفريدگاري . از دشمنان مترس و امر ولايت را كه خدا بر تو نازل كرده است ابلاغ كن .

او در كنار بركه (غدير) به پا ايستاد و دست علي را گرفت و بلند كرد و به آوازي بلند، از مردم پرسيد: