کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 4881

صفحه 4881

سرپرست شما، و سزاوارتر از شما به شما كيست ؟ و پيشوا و راهنمايتان چه كسي است ؟

در آنجا همه بدون هيچ گونه ابهامي گفتند: خداي تو مولاي ماست ، و تو پيغمبر و رهبر ما هستي و هرگز كسي نسبت به تو عصيان نخواهد ورزيد و از گفته امروز تو سرباز نخواهد زد.

آن گاه به علي خطاب كرد و گفت : برخيز و در برابر مردم بايست . چون همانا دوست دارم و خوشنودم كه تو بعد از من امام و رهبر باشي . پس هر كس من مولاي اويم همانا اين علي مولا و ولي اوست ، و شما اي مسلمانان ! نسبت به علي ياراني وفادار و صادق باشيد و از سر صدق و دوستي او را ياري كنيد!

و در آنجا دعا كرد كه : خداوندا! دوست علي را دوست بدار و با آن كس كه با علي دشمني كند دشمن باش !

پروردگارا! ياران علي را كمك كن ؛ آن كساني كه ياري مي كنند پيشواي رستگاري و هدايت را؛ همو را كه چون ماه شب چهارده با تابش فروغ خود تاريكيهاي جهل و گمراهي را مي زدايد و شاهراه مستقيم را با پرتو جمال خويش روشن مي كند...(4)

اهميت غدير در تاريخ

اشاره

دانشمند بزرگ و محقق ، نويسنده (الغدير)، در ابتداي نخستين جلد كتاب جهاني خود، بحثي علمي و جالب زير عنوان (اهميت غدير در تاريخ ) مطرح كرده است كه ما خلاصه آن را با بياني ساده و توضيحي كوتاه در اينجا مي آوريم :

(در نظر خردمندان ، ارج و شرف دو چيز وابسته به نتيجه آن است و به اندازه ثمره اي است كه مي بخشد. بنابراين در دامنه پهناور تاريخ و موضوعات آن ، مهمترين مطلبي كه با توجه به نتيجه اش ، داراي موقعيت شاياني است ، آن بخشهايي است كه پيدايش اديان را نشان مي دهد و مذاهب بر آنها پايه گذاري شده است و سرچشمه عقايد ملتها و جمعيتهايي قرار گرفته است . از اين رو، اين بخش از تاريخ - كه مبدا پيدايش اعتقادات و مقدسات ملتهاست - به ابديت راه جسته است و هيچ گاه تاريخ جهان آن را فراموش نمي كند و با جاوداني و هميشگي در سراسر دوران آينده تاريخ توام است .

به اين ملاحظه است كه مي بينيم دانشمندان بزرگ و امين تاريخ ، در ضبط و صحيح نگاشتن مبادي تاريخ اديان و آغاز مذاهب ، به خود رنجهاي فراوان مي دهند و در اين راه كوشش بسيار مي كنند. سپس به گزارش موجبات نشر تعاليم آنها پرداخته خصوصياتش را با دقت تمام مي نگارند. و اگر مورخ ، اين موضوع را اهميت ندهد در تاريخ خود رخنه اي التيام ناپذير ايجاد كرده و مطالبي ناقص و بي ارج نوشته است و خواننده كتاب خود را گمراه كرده است . چون خواننده نمي تواند از اين نوشته بفهمد كه ابتداي آن دين چه بوده و دورانش چگونه سپري شده و در مراحل بعدي به كجا گراييده است ).