کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 4946

صفحه 4946

مثلا يكي از مناقب علي (ع ) اين حديث است كه علماي اسلام از نبي اكرم روايت كرده اند: (اقضاكم علي ) - بهترين داور در بين شما علي است .(88)

وقتي اين حديث انتشار يافت ، همه مي فهمند كه در قضاوتها، كه تنها وسيله حفظ حقوق فردي و اجتماعي است ، بايد به چه كس رجوع كنند و حق خود را در پرتو داوريهاي حيرت انگيز كه دريابند. و پيداست كه حفظ حقوق ، يگانه وسيله پايدار ساختن پيوندهاي اجتماع و زنده دل نگهداشتن ابناي آن است . و بدين وسيله حالات پليد روحي : كينه توزيها، انتقام كشيها، بدبيني ها پر دامنه برطرف مي شود و افسردگي افراد از ميان مي رود و رشد حياتي جامعه افزون مي شود.

باز از رسول خدا(ص ) ضمن روايتي نقل كرده اند:

هر كس خرسند است كه چون من زندگي كند و بسان من از جهان درگذرد و در مينوي جاويد كه پروردگارم ساخته است جاي گيرد، بايد علي را پس از من دوست بدارد و دوستانش را دوست خود گيرد و به امامان بعد از من اقتدا كند، چه ، آنان خاندان منند، كه از سرشت من آفريده شده اند، و دانش و علم الاهي به آنان داده شده است . (89)

اين نوع فضايل ، هرگاه پخش شد و با روان جامعه در آميخت ، مردم راه آموزش سنن اسلامي را مي يابند، و از عاليترين مسائل علمي و الاهي تا ساده ترين آداب معاشرت ، همه را از منابع اصيل مي آموزند؛ و در تربيت روح و تهذيب عواطف و وصول به كمالات انساني با سيري عجيب پيش مي روند.

امروزه جامعه شناسان مي كوشند كه از برنامه هاي آزمايش شده اجتماعي استفاده كنند، و از مواد تجربي تاريخ در تاءمين سعادت اجتماع نتيجه بگيرند، و نزديكترين راه را براي نشر اخلاق نيك نشان دهند؛ و در اين منظور از گفتار و رفتار مصلحان و اخلاقيون بزرگ كمك مي گيرند، و با استنباط و حاصل گيري از طرز فكر و اقدامات اصلاحي آنان به تكميل مقاصد خويش مي پردازند. با آنكه ساير آموزندگان اخلاق و بزرگان تاريخ ، هركدام به بخشي از نيازمنديهاي معنوي بشر پي برده اند، و تا حدودي دستورات رستگاري بخش را بيان كرده اند.

ولي رهبران ديني ما در آموزش اخلاق (اگر چه متاءسفانه هنوز فلسفه اخلاقي آنان كاملا تحليل نگشته و به طرزي كه به استفاده مردم اين عصر نزديك باشد، در دسترس اجتماعات قرار داده نشده است ) كوچكترين موضوع را از نظر دور نداشته و ساده ترين نيازي به جاي نگذاشته اند. پس سزاوار است كه ما از سرمايه معنوي خويش بيشتر بهره مند شويم ، و در تشكيل يك جهان سعادتمند اخلاقي ، كه تنها وسيله اش به كار بستن گفتار رهبران است ، بكوشيم .

اينك مي گوييم :

ملتي كه به ترقي و كاميابي خود علاقه دارد؛ جامعه اي كه سعادت فرزندان خود را آرزومند است ؛ و قومي كه براي فضيلت ارزش قائل است ، وظيفه دارد كه مناقب و فضايل بزرگان دين را انتشار دهد؛ و در شناساندن رجال وارسته و بزرگ بكوشد؛ و پيوسته دستورات آموزنده آنان را در نظر جامعه مجسم كند، تا در اين ميان فضيلتها شناخته شود، و خودبخود روح توده به نيكي و نيكان بگرايد. و به وضعيتي نافذ، كه از ايمان مردم سرچشمه مي گيرد، فضائل اخلاقي برنامه عمل گردد؛ و اين خود وسيله اي براي جاويد ماندن مقدسات و تغذيه روح بزرگان و پرورش نوباوگان و جوانان گردد. پس بايد به كارهاي زنده و جهاني همچون :

1 - پخش نگارشهاي صحيح و متقن درباره زندگاني و رفتار آنان .