کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 4954

صفحه 4954

- تا آنكه فرمود: -

آيندگان ، نتيجه اين كار را كه اينك انجام گرفت ، خواهند دانست . اكنون برويد و دل خوش داريد! وليكن براي فتنه آماده باشيد! و به شمشير بران و آشوب پياپي و استيلاي هر متجاوز بيدادگر و استبداد ظالمان به خود مژده دهيد!... اندوخته شما نابود گردد و كشته شما را ديگران درو كنند و براي شما حسرت و افسوس بماند و بس ...(95)

بانوي اسلام از آزادي و مرز عالي حقوق انسان اين گونه دفاع كرد، و در راه جلوگيري از انحراف برنامه هدايت تا از دست دادن جان خويش ايستاد. و معني دفاع از آزادي واقعي انسان را، كه آرزوي مقدس جامعه شناسان (96) و انسان دوستان است ، به ثبوت رسانيد. و به گفته استاد عقاد مصري : (شخصيت مستقل خويش را، كه جامعه اسلام حسابش را ساده نمي گرفت ، در راه تاءمين امور اجتماعي و سياست مالي و اقتصادي به كار برد...) (97)

اين خطبه و سخنان را گروهي از دانشمندان شرح و ترجمه كرده اند، و آثاري ارجدار پيرامون آن به وجود آورده اند. ولي باز بايد درباره اين اثر جاويد كار كرد. خطبه اي كه از لحاظ سبك و روش در سطح (نهج البلاغه ) است و بر مواد بيشتر از بيست علم از علوم الاهي ، اجتماعي ، حقوقي ، فلسفه احكام و شرايع ، روانشناسي اجتماعي ، مباني اقتصادي و عدالت معيشتي و... اشتمال دارد؛ آن هم از بانويي آزرده و در محيطي خفقان بار و در تاريكي سوگهايي كه روز روشن را چون شب تار كرده بود.

بايد آن را به زبانهاي زنده جهان برگرداند؛ و با بيان و تحليل فزونتر و تطبيق با مسائل اجتماعي و علمي و اقتصادي و انقلابي و تربيتي روز، در دسترس جوامع بشر قرار داد. و مخصوصا نكات حساس آن را به جوانان معاصر آموخت .

با امواج پر تلاطم غدير را، كه به صورت احتجاجها طغيان مي كرد، مي نگريم ، چه ، اصحاب و خاندان رسول ، پس از آن چشم پوشي عمدي گروهي نسبت به (واقعه غدير)، صحنه مهيج غدير را همراه ساير مناقب علي (ع ) به ياد مردم مي آوردند. و بدين وسيله نبي اكرم (ص ) و خواسته هايش را از خلال كلمات و احاديث در نظر جامعه مجسم مي كردند.

در مواردي خود امام علي بن ابيطالب به حديث غدير احتجاج و استدلال كرده است . از آن جمله در مسجد مدينه ، پس از درگذشت پيامبر؛ و روزي كه عثمان به وسيله عبدالرحمان عوف خليفه گشت ؛ و در ميدانگاه وسيع كوفه (رحبه ) كه محل اجتماع همگان بود و... (98)

دانشمندان اهل تسنن روايت كرده اند كه يكي از موارد استدلال امام ، روزي بود كه در كوفه خطبه اي خواند، و پس از ستايش آفريدگار هستي فرمود:

من شما را به خدا سوگند مي دهم هر كس در غدير حاضر بوده بايستد. تنها كساني بايستند كه به گوش خود شنيدند و فراگرفتند؛ نه آنان كه مي گويند: به ما خبر رسيده و دانسته ايم ...

آنگاه جمعي از بزرگان اصحاب به پاخاستند؛ كه احمد حنبل محدث متبحر و پيشواي مذهب حنبلي در كتاب (مناقب ) مي گويد: (آن جمع سي نفر بودند كه به شنيدن حديث غدير گواهي دادند.) (99)