کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 4959

صفحه 4959

(امت را به فتنه مينداز!)

من فتنه اي از اين بزرگتر نمي دانم كه تو امير باشي ، مي نويسي :

(در كار خودت و دين و امت محمد بينديش !)

من به خدا سوگند، برتر از جهاد با تو كاري سراغ ندارم . اگر اين كار را انجام دهم به خدا تقرب جسته ام ، وگرنه بايد استغفار كنم .

تا آنجا كه امام مي نويسد:

اي معاويه ! از خداي بپرهيز! و بدان كه نامه اعمالي كه خدا براي ضبط كردار مردم دارد، هيچ گناه صغيره و كبيره اي را فروگذار نمي كند. و بدان كه اين كشتن و گرفتن مردم به تهمت و بدگماني ، و امير كردن اين بچه شرابخور سگباز را خدا فراموش نخواهد كرد. نتيجه كارهاي تو همين است فقط كه خودت را هلاك كردي و دينت را تباه ساختي و مردمان را پايمال نمودي ...(118)

باز امواج پر دامنه غدير را در امتداد زمان مي نگريم ، كه به صورت روايت و حديث پيش رفته با بسطي جالب و حيرتزا در كتب اسلامي منعكس گشت . و با وجود موانع بسيار و تهديدهاي فراوان نسبت به طرفداران غدير، از گفت و شنود درباره آن خودداري نشد. بلكه نقل آن را نور و حكمت مي دانستند؛ و مسلمين دور از مدينه ، افرادي براي شنيدن و آموختن حديث غدير بدان شهر اعزام مي كردند؛ تا آن را از اصحاب بشنوند و فراگيرند و براي ايشان بازگويند...(119)

تابعان نيز بر اين منوال بودند؛ و در نشر آثار غدير و ذكر حقايق آن اهتمامي بسزا مي ورزيدند. چنانكه پس از گذشت قرنها، روايت هشتاد و چهار نفر از آنان به ما رسيده است . (120)

پيشينيان تنها به نقل حديث اكتفا نمي كردند، بلكه با تمام نيرو و امكانات خود در تشبيد مباني غدير مي كوشيدند و با هر پيشامد و مانعي به سختي مبارزه مي كردند؛ و در اين راه فداكاريهايي از خود نشان دادند كه هيچ گاه با گذشت زمان و طلوع و غروب خورشيد فراموش نمي گردد.

پس از دوره تابعان ، وظيفه ضبط و تعليم روايات غدير به عهده دانشمندان قرون اسلامي نهاده شد؛ و آنان در گرد آوردن اسناد و مآخذ آن ، كوششي عميق كردند و علاقه اي وافر نشان دادند؛ چنانكه پيش از اين گفتيم .