کتابخانه بالقرآن

بانک غدیر صفحه 4963

صفحه 4963

به 110 سند از اسناد اهل تسنن . (124)

حافظ ناصرالسنه مذكور، از محدثين و دانشمندان اين عصر اهل تسنن است كه در كتاب (تشنيف الآذان )(125) اين حديث را به پنجاه و چهار سند، چنانكه گفته آمد، روايت كرده است . اين موضوع بسيار قابل توجه است ، چون اين دانشمند حديث دان ، مانند علامه اميني و ساير علماي فني شيعه در صدد جمع آوري و تتبع اسناد غدير نبوده است ، و روي پيشامد بحث و موضوع تاءليفش بدان رسيده و با اين وصف ، پنجاه و چهار سند براي آن ذكر كرده است . اين خود حاكي از شهرت بسزايي است كه اين حديث در مدارك معتبر اسلامي دارد.

باز امواج روح بخش غدير را مي نگريم كه در تاءسيس سازمان تعليم و تربيت و گشايش باب مدينه علم ، اثري فناناپذير به وجود آورد؛ و در راه نشر معارف تابنده اسلام در سراسر جهان ، مشعلي خاموش نشدني برافروخت .

مسلمانان پس از درگذشت پيامبر گرامي ، نياز خود را به آموزنده اي دانا احساس كردند و دانستند در مكتب تربيتي اسلام كه روز به روز معلوماتشان فزوني مي يافت ، از منبع فياض علم رسول استفاده ميكردند و هيچ توجهي نداشتند. چه ، در وضعي بسيار ساده و عادي و در ضمن معاشرتهاي شبانه روزي ، از رسول اكرم (ص ) حقايق معرفت و اخلاق را مي آموختند. ولي هم اكنون توده هاي خاك بين آنان و مربي ملكوتيشان فاصله انداخته و آن چشمه زاينده از جوشيدن افتاده و آن اشراق مقدس - كه اسرار غامض حيات و معالم تكليف را برايشان روشن مي كرد - در كرانه ابديت پنهان شده است .

قسمت دوم

در اين هنگام ، سايه اي كه از خاموش شدن فروغ تعليم در محيط اسلام دامن كشيده بود، براي آنان بسيار تاريك و وحشتزا بود، و افكار آشنا به علم قرآن و روح كنجكاو آنان آرامش نداشت ، و هماره درصدد اشباع حس دانش اندوزي و رازفهمي و نكته يابي بر مي آمد.

اينجا بود كه گشايش در شهر علم آغاز گشت ، و پرتو عالمگير حق از افق افكار علي بن ابيطالب (ع ) در فضاي جهان اسلام دامن گستر گرديد، و خورشيدسان به پرورش ذرات پراكنده همت گماشت .

هر چند حكومت ظاهري امام اميرمؤ منان (ع ) تحت الشعاع حوادث اجتماعي و جنگهاي ساختگي واقع گشت ، اما وظيفه عالي او، ترويج حقايق دين و نشر نواميس عدل و آموختن علوم قرآن و رازهاي آفرينش بود، از دوشش برداشته نمي شد. علي - عليه السلام - هماره به جنبه معنوي خلافت نظر داشت تا بتواند به وسيله اجراي سنن نبوي ، سعادت انسانها را تاءمين كند. آري ، او از اين جهت كه وصي پيامبر است ، وظيفه سنگيني به عهده دارد و اوست كه بايد حقيقت اسلام را كه دين علم و آيين (تزكيه و تعليم ) است و به وسيله نشر علم نگهباني كند و از هنگامه هايي كه پس از رحلت پيامبر اكرم براي متزلزل ساختن اركان اسلام به پا مي شود جلوگيري نمايد.

اگر احبار يهود و دانشمندان با اطلاع مسيحي ، از دل صومعه ها و درون ديرها بيرون مي آيند و براي آزمايش جانشين رسول خدا(ص ) و آورنده وحي مسائل مشكل كتب خود را طرح مي كنند و در ميان مسجد مسلمين با جمله (سؤ الات ما را پاسخ دهيد) هنگامه به پا مي كنند، كه بايد جواب دهد؟

اگر براي اصحاب معضلاتي پيش مي آيد و معارف قرآن مي رود كه به دست فراموشي سپرده شود و به عنوان مجهول تلقي گردد، يا تاءويل شود، چه كسي بايد از ناموس مقدس دين و معارف دين حمايت كند؟