پیام غدیر صفحه 10

گرسنه و محرومی شد که حق مسلّم آنان و وجوه بیت‌المال مسلمانان صرف ارضای شهوات غاصبان خلافت و گماشتگان آنان شد.

گرچه جیره‌خواران آن رژیم‌ها حاکمان فاسد خود را شرعی و واجب الإطاعة قلمداد می‌کردند و به اسلام نسبت می‌دادند و لقب خلیفه و امیرالمؤمنینی را به آنان اختصاص داده بودند؛ اما روشن است که نسبت‌دادن آن نظام‌ها و آن افراد به اسلام و ولایت بر مسلمین تهمتی آشکار به اسلام است که قرآن و سنّت و سیره پیامبرش همه با این روش‌ها تعارض دارد و برانداختن آنها یکی از اهداف مسلّم اسلام است. قرآن به شدت تجمل‌گرایی و کبر بر دیگران را نکوهش کرده است.

پس نه آن حاکمان که عملًا بر مسلمین مسلط شدند می‌توانسته‌اند مورد تأیید اسلام باشند و نه معیارهای انتصاب آنان، و اکنون این سئوال مطرح می‌شود که اسلام برای مشروعیت نظام چه معیارهای را معتبر می‌شمارد و چه افرادی را با چه اوصاف و علاماتی برای رهبری معین کرده است؟

پاسخ به پرسش‌ها

اشاره

پاسخ به این پرسش‌ها و هر پرسش دیگری از این قبیل، گرچه از احادیث بسیار، مثل احادیث خلفای اثنی عشر، احادیث سفینه، امان، احادیث ثقلین و احادیث کثیره فضایل علی علیه‌السّلام و اهل بیت علیهم‌السلام دریافت می‌شود از حدیث متواتر غدیر- که به حدیث ولایت معروف است و اعلان رسمی و عمومی مربوط به نظام رهبری امت است- هرچه بیشتر آشکار می‌گردد خصوصاً اگر در مقام نظر به این حدیث