پیام غدیر صفحه 12

دیگر فضایل انسانی و در آن عالی‌ترین ارزش‌ها باشد. اسلام، بشر را به سوی جهانی هدایت می‌کند که در آن زمینه‌ای برای حکومت جابران و عزیزان بلاجهت فراهم نباشد و حکومت خودبه خود و به عنوان هدف و رتبه و برای برتری بر دیگران مقصود نباشد و کسی نتواند خود یا افکار شخصی خود را بر مردم تحمیل کند و بندگان خدا را بفریبد و آنها را نردبان دستیابی به مقاصد نفسانی خود قرار دهد.

بزرگترین بلا و مصیبتی که در زمان ظهور اسلام جان و شرف بشر را تهدید می‌کرد روش حکومت‌ها بود و ریشه آن مفاسد در منجلاب شرک، بت‌پرستی و پرستش زمامداران که حاصل ناآگاهی مردم از معنای توحید خالص بود قرار داشت.

این دستور آزادی‌بخش قرآن کریم است که:

(تَعالَوْا إِلی کَلِمَةٍ سَواءٍ بَیْنَنا وَ بَیْنَکُمْ أَلَّا نَعْبُدَ إِلَّا اللّهَ وَ لا نُشْرِکَ بِهِ شَیْئاً وَ لا یَتَّخِذَ بَعْضُنا بَعْضاً أَرْباباً مِنْ دُونِ اللّهِ)[6]

و این شعار مسلمانان بود:

«إنّ اللهَ ابْتَعَثَنا لِنُخْرِجَ عِبادَهُ مِن ذُلِّ طاعَةِ العِبادِ إلی عِزِّ طَاعَتِهِ وَ مِن ظُلُماتِ الشِّرکِ وَ عِبادَةِ الأصْنامِ وَ الأوْثانِ إلی نُورِ الإسْلامِ»