پیام غدیر صفحه 161

در علم لغت، در حدیث، در تاریخ، کتب تراجم و معرفة الصحابة و سائر علوم، حدیث غدیر مورد استشهاد محققان و علماء بزرگ واقع شده است.

بالأخره جایی نیست که مسأله غدیر و ولایت امیرالمؤمنین و «

مَنْ کُنْتُ مَولاهُ فَهذا عَلِیٌّ مَولاهُ

» نباشد، یعنی می‌توانیم بگوییم که یقینی‌ترین کلامی که از پیغمبر اکرم صلّی‌الله علیه و آله و سلّم به اتّفاق فریقین صادر شده است همین «

مَنْ کُنْتُ مَولاهُ فَهذَا عَلِیٌّ مَولاهُ اللّهُمَّ وَالِ مَنْ وَالاهُ وَ عَادِ مَنْ عَاداهُ وَ انْصُرْ مَنْ نَصَرَهُ وَ اخْذُلْ مَنْ خَذَلَهُ

» است.

هیچ‌کسی نمی‌تواند اینها را انکار کند یا بگوید شک دارم و اگر کسی بگوید شک دارم معنایش این است که کمال عناد و لجاج را دارد و مثل این است که آفتاب را ببیند و بگوید که شک دارم الان آفتاب است و روز می‌باشد.

حدیثی به این کثرت اسانید و مصادر اگر هم یافت شود بسیار نادر و کمیاب است. در مورد اسناد حدیث غدیر هم، دانشمند بزرگ اهل سنّت ابوالمعالی جوینی می‌گوید که در بغداد در نزد صحافی یک جلد کتاب دیدم که بر آن نوشته شده بود:

«المجلدة الثامنة و العشرون من طرق مَنْ کُنْتُ مَولاهُ و یتلوه المجلّد التاسع و العشرون

؛ جلد 28 از طرق حدیث «

مَنْ کُنْتُ مَولاهُ

» که جلد 29 بعد از آن می‌آید.»[155]

بعضی از بزرگان و حفّاظ علم حدیث، مثل ابن عقده- که