پیام غدیر صفحه 30

چنانچه کسی گمان کند که اگر به این لفظ یا لفظ دیگر می‌فرمود، مورد شبهه اهل هوی نمی‌شد، اشتباه است. حتّی مثلًا آیات قرآن مجید که در کمال صراحت بر توحید- که اساس دعوت قرآن کریم است- تأکید دارد، اشخاصی آنها را به معنای شرک‌آمیز و موافق با آرای باطله خود معنی می‌کنند.

میزان و حاکم در استفاده از کلام اشخاص؛ قرآن و حدیث، عقل مستقیم و انصاف است که شخص باید حقایق را بر اساس آن، از نصوص موجود استخراج نماید.

استعمال لفظ «خلیفه» در بعض روایات

ثانیاً، در روایات صحیحه متعدّد از امیرالمؤمنین علیه‌السّلام تعبیر به «خلیفه» شده است که از نخستین موارد آن اوائل بعثت، هنگام نزول آیه کریمه (أنْذِرْ عَشِیرَتَکَ الأقْرَبینَ 22] می‌باشد.

در حدیث متواتر ثقلین- که بر وجوب ارجاع امّت به عترت پیغمبر صلّی‌الله علیه و آله و سلّم صراحت دارد و امان از ضلالت و گمراهی، منحصر به آن اعلام شده- در بعضی الفاظ آن صریحاً حضرت رسول صلّی‌الله علیه و آله و سلّم فرمود: «

إنّی تَارِکٌ فِیکُمْ خَلیفَتَیْنِ

»[23]

با این همه، شخصی که در تاریخ، حدیث، جوامع، سنن و صحّاح اهل سنّت تخصّص دارد، در می‌یابد از موضوعاتی که