غدیر در سیره امام حسن مجتبی (علیه السلام) صفحه 4

خطابه غدیر

امامت فقط درنسل امیرالمومنین علیه السلام

ألا إن الحلال والحرام أکثر من أن أحصیهما وأعرفهما فآمر بالحلال وأنهی عن الحرام فی مقام واحد، فأمرت أن آخذ البیعه منکم والصفقه لکم بقبول ما جئت به عن الله عز وجل فی علی أمیرالمؤمنین والأوصیاء من بعده الذین هم منی ومنه إمامه فیهم قائمه، خاتمها المهدی إلی یوم یلقی الله الذی یقدر ویقضی.

بدانید که حلال و حرام بیش از آن است که من همه ی آنها را بشمارم و معرفی کنم و بتوانم در یک مجلس به همه ی حلالها دستور دهم و از همه ی حرامها نهی کنم. پس مأمورم که از شما بیعت بگیرم و با شما دست بدهم بر اینکه قبول کنید آنچه از طرف خداوند عزوجل درباره ی امیرالمؤمنین علی و جانشینان بعد از او آورده ام که آنان از نسل من و اویند، (و آن موضوع) امامتی است که فقط در آنها بپا خواهد بود، و آخر ایشان مهدی است تا روزی که خدای مدبر قضا و قدر را ملاقات کند. خطابه غدیر

عهد بر بیعت

معاشر الناس، إنکم أکثر من أن تصافقونی بکف واحد فی وقت واحد، وقدأمرنی الله عز وجل أن آخذ من ألسنتکم الإقرار بما عقدت لعلی أمیرالمؤمنین، ولمن جاء بعده من الأئمه منی ومنه، علی ما أعلمتکم أن ذریتی من صلبه.

فقولوا بأجمعکم: «إنا سامعون مطیعون راضون منقادون لما بلغت عن ربنا وربک

فی أمر إمامنا علی أمیرالمؤمنین ومن ولدت من صلبه من الأئمه. نبایعک علی ذلک بقلوبنا وأنفسنا وألسنتنا وأیدینا. علی ذلک نحیی وعلیه نموت وعلیه نبعث. ولانغیر ولانبدل، ولانشک [ولانجحد] ولانرتاب، ولانرجع عن العهد ولاننقض المیثاق. .