شهادت امیرالمومنین علی علیه السلام،صاحب غدیر صفحه 102

الامامه والسیاسه 1 / 19

دربیان ابوذر

معاویه بن ثعلبه گوید: ابوذر رحمه الله در مسجد نشسته بود وعلی علیه السلام در جلو او نماز می خواند، مردی بر او وارد شد وگفت: ای اباذر، آیا مرا از محبوبترین مردم در نزد خود خبر نمی دهی ؟ به خدا سوگند که می دانم که محبوبترین مردم نزد تو محبوبترین آنها نزد رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم است. ابوذر گفت: چرا، سوگند به خدایی که جانم در دست او است محبوبترین مردم نزد من محبوبترین آنها نزد رسول خدا صلی الله علیه واله وسلم است واو همین شیخ مظلوم وستمدیده ای است که حقش را غصب کرده اند.

بحار الأنوار (ط - بیروت)، ج 28، ص: 373

ماجرای شوری

ابن ابی الحدید گوید: عمر گفت: ابوطلحه انصاری را فراخوانید، وی را فرا خواندند وآمد، عمر گفت: ای ابوطلحه چون از دفن من بازگشتید با پنجاه مردمسلح از انصار آماده شو واین چند نفر را وادار تا هر چه زودتر کار را تمام کنند،(یعنی علی علیه السلام، عثمان،طلحه، زبیر، سعد وقاص وعبد الرحمن بن عوف اصحاب) وآنان را در خانه ای جمع کن ویارانت را بر در خانه بگمار تا آنان به مشورت پردازند ویک نفر از خود را برگزینند، اگر پنج نفر یک رأی دادند و یک نفر دیگر مخالفت کرد گردنش را بزن. واگر چهار نفر یک رأی دادند ودو تن دیگر مخالفت کردند گردن آن دو را بزن، واگر سه نفر یک رأی وسه نفر دیگر رأی دیگر دادند رأی آن سه نفری که عبد الرحمن در آنهاست برگزین، و اگر آن سه نفر دیگر برخلاف آن اصرار کردند گردن آنها را بزن، واگر سه روز گذشت وبر امری اتفاق نظر نیافتند گردن هر شش نفر را بزن ومسلمانان را به حال خودشان رها کن تا کسی را برای خود برگزینند.چون عمر دفن شد، ابوطلحه آنها را جمع کرد وخود با پنجاه مرد مسلح از انصار بر در خانه ایستاد. اهل شورا شروع به سخن گفتن کردند ودعوا وستیزه برخاست. نخستین کاری که طلحه کرد این بود که آنان را گواه گرفت که حق خود را به عثمان بخشید وبه نفع او کنار رفت، زیرا می دانست که مردم او را با علی و عثمان برابر نمی دانند وبا وجود آنها خلافت برای او پا نمی گیرد، از این رو خواست با بخشش امری که خود از آن بهره ای نداشت ونمی توانست بدان دست یابد جانب عثمان را تقویت وجانب علی علیه السلام را تضعیف کند.