شهادت امیرالمومنین علی علیه السلام،صاحب غدیر صفحه 109

جلاء العیون، ص: 311

خبر دادن مولا از شهادت خود

خبر دادن به عالم یهودی

ابن بابویه به سند معتبر از حضرت امام محمّد باقر علیه السّلام روایت کرده است که: مردی از علمای یهود خدمت علی علیه السّلام آمد و از مسئله ای چند سؤال نمود، از جمله پرسید: وصیّ پیغمبر شما بعد از او چند سال خواهد زیست؟ فرمود: سی سال، گفت: بگو در آخر خواهد مرد یا کشته خواهد شد؟ فرمود: بلکه کشته خواهد شد، و ضربتی بر سر او خواهند زد که ریش او از خون او خضاب شود، یهودی گفت: به خدا سوگند راست گفتی، من چنین خوانده ام در کتابی که موسی املاء کرده است و هارون نوشته است.

جلاء العیون، ص: 312

در روز 13 ماه رمضان

پیوسته بعد از حضرت رسول صلّی اللّه علیه و آله و سلم مظلوم بود و اظهار مظلومیّت خویش می فرمود، و از کثرت نافرمانی و نفاق مردم خویش دلتنگ بود، و طلب مرگ از خدا می نمود، و کرّه بعد کرّه از شهادت خود به دست ابن ملجم خبر می داد و گاهی می فرمود که: چه مانع شده است بدبخت ترین امّت را که محاسن مرا از خون سرم خضاب کند. و در آن ماه رمضانی که واقعه شهادت آن جناب در آن ماه اتّفاق افتاد بر منبر اصحاب خویش را اعلام فرمود که امسال به حج خواهید رفت و من در میان شما نخواهم بود. و در آن ماه یک شب در خانه امام حسن علیه السّلام، و یک شب در خانه امام حسین علیه السّلام، و یک شب در خانه جناب زینب علیها السّلام دختر خود که در خانه عبد اللّه بن جعفر بود افطار می فرمود و زیاده از سه لقمه تناول نمی فرمود، از سبب آن حالت می پرسیدند، می فرمود: امر خدا نزدیک شده است می خواهم خدا را ملاقات کنم و شکم من از طعام پر نباشد. و بعضی نگاشته اند که یک روز از بالای منبر به جانب فرزندش امام حسن علیه السّلام نظری افکند و فرمود: ای ابا محمّد، از این ماه رمضان چند روز گذشته است؟