شهادت امیرالمومنین علی علیه السلام،صاحب غدیر صفحه 44

برحذر داشتن از دشمنی با امیرالمومنین علیه السلام

اشاره

پیامبراکرم صلی الله علیه وآله با آنکه دشمنی با امیرالمومنین علیه السلام دشمنی با خدا وخشم گرفتن بر حضرت را خشم گرفتن برخدا و رسول وآزردن او را آزردن خود معرفی کرده سقیفه نشینان بدتر ازآنچه با حضرت کردند نبود که انجام دهند .

دشمنی با علی دشمنی خدا و پیامبر او است

مجمع الزوائد - به نقل از ابو رافع -: پیامبر خدا علی علیه السلام را به یمن فرستاد. مردی از قبیله اَسلَم که به وی عمرو بن شاسِ اسلمی گفته می شد، همراه وی رفت. این مرد برگشت، در حالی که از علی علیه السلام بدگویی و شِکوه می کرد.

پیامبر خدا به دنبال وی فرستاد و آن گاه به وی فرمود: «دور شو، ای عمرو! آیا از علی ستمی در داوری دیدی، یا دیدی که او خود را در تقسیم بیت المال بر دیگران ترجیح دهد؟».

گفت: به خدا، خیر.

فرمود: «پس برای چه این چیزهایی را که به من خبر داده اند، می گویی؟».

گفت: نمی توانم از دشمنی با او خودداری کنم.

پیامبر خدا چنان خشمناک شد که خشم از چهره اش هویدا بود. آن گاه فرمود: «کسی که او را دشمن بدارد، مرا دشمن داشته است و کسی که مرا دشمن بدارد، خداوند را دشمن داشته است؛ و دوستدار او دوستدار من است و دوستدار من دوستدار خداوند است. (1)

-پیامبر خداصلی الله علیه وآله: هر کس مرا دوست دارد، باید علی را دوست داشته باشد. کسی که علی را دشمن بدارد، با من دشمنی کرده است و دشمن من دشمن خدای است و هر کس با خدا دشمنی ورزد، خداوندْ او را وارد جهنّم می سازد. (2)