غدیر در سیره امام صادق علیه السلام صفحه 54

و أما الخبر عن رسول الله صلّی اللَّه علیه و آله نصا فَقَالَ: إِنِّی تَارِکٌ فِیکُمُ الثَّقَلَیْنِ مَا إِنْ تَمَسَّکْتُمْ بِهِمَا لَنْ تَضِلُّوا بَعْدِی کِتَابَ اللَّهِ وَ عِتْرَتِی أَهْلَ بَیْتِی فَإِنَّهُمَا لَنْ یَفْتَرِقَا حَتَّی یَرِدَا عَلَیَّ الْحَوْضَ قَوْلُهُ صلّی اللَّه علیه و آله إِنَّمَا مَثَلُ أَهْلِ بَیْتِی کَمَثَلِ سَفِینَهِ نُوحٍ مَنْ رَکِبَهَا نَجَا وَ مَنْ تَخَلَّفَ عَنْهَا غَرِقَ وَ مَنْ تَقَدَّمَهَا مَرَقَ وَ مَنْ لَزِمَهَا لَحِقَ فالمتمسک بأهل بیت رسول الله صلّی اللَّه علیه و آله هاد مهتد بشهاده من الرسول- و المتمسک بغیرها ضال مضل.

قال الناس صدقت یا أبا جعفر و أما من حجه العقل فإن الناس کلهم یستعبدون بطاعه العالم و وجدنا الإجماع قد وقع علی علی علیه السّلام بأنه کان أعلم أصحاب رسول الله صلّی اللَّه علیه و آله و کان الناس یسألونه و یحتاجون إلیه و کان علی مستغنیا عنهم هذا من الشاهد و الدلیل علیه من القرآن قوله عز و جل- أَ فَمَنْ یَهْدِی إِلَی الْحَقِّ أَحَقُّ أَنْ یُتَّبَعَ أَمَّنْ لا یَهِدِّی إِلَّا أَنْ یُهْدی فَما لَکُمْ کَیْفَ تَحْکُمُونَ «3».فما اتفق یوم أحسن منه و دخل فی هذا الأمر عالم کثیر.

أحمد بن أبی عبد اللَّه البرقی از پدرش و او از شریک بن عبد اللَّه و او از أعمش روایت کند که اجتماع شیعه و محکّمه با ناصبیّه در نزد أبی نعیم- نجفی بکوفه واقع شد و أبو جعفر محمّد بن النّعمان مؤمن الطّاقی در مجلس حاضر بود در آن أثر ابن أبی حذره که خود را عالم و کامل میدانست گفت:ای جماعت شیعه من امروز بر شما مقرّر از روی ظهور و وضوح لایح و هویدا و بیّن و پیدا گردانم که أبی بکر أفضل از علی و از جمیع أصحاب حضرت رسالت مآب است بچهار خصلت که هیچ أحدی از امّت را قدرت دفع یکی از آن نیست.