سیره و اخلاق نظامی پیامبر اعظم صلی الله علیه و اله وسلم صفحه 107

پروردگار پس از توحید، به فرمان برداری از پدر و مادر اشاره می کند. حضرت محمد صلی الله علیه و آله در پاسخ کسانی که از ایشان می پرسیدند: برترین کارها نزد خداوند چیست؟ می فرمود: «نخست، نماز اول وقت؛ سپس نیکی به پدر و مادر و جهاد در راه خدا».(1)

پیروی از والدین و حضور در جبهه های جنگ، ضروری و واجب است، ولی هرگاه این دو واجب با هم تعارض داشت، پیامبر فرمان برداری از والدین را مهم تر می دانست. موارد بسیاری در جنگ ها اتفاق می افتاد که آن حضرت به یارانش فرمان می داد جنگ را ترک کنند و از پدر و مادر خود، برای حضور در میدان نبرد اجازه بگیرند. در بیشتر موارد، هنگامی که جوانان برای جهاد حاضر می شدند، اگر پیامبر احتمال می داد والدین آنها ناراضی اند، از آنان می خواست رضایت والدین را به دست آورند.

«مردی به محضر رسول خدا صلی الله علیه و آله آمد و از ایشان برای حضور در جنگ اجازه خواست. پیامبر از او پرسید: آیا والدین تو در قید حیات هستند. گفت: آری. پیامبر خدا فرمود: برگرد و از آنان اجازه بگیر. اگر اجازه دادند که در جهاد حاضر شو، وگرنه [نزد آنان بمان و] به ایشان نیکی کن».(2)

در ماجرای دیگری، رزمنده ای با حضرت درباره حضور در جبهه رایزنی می کرد. پیامبر از او پرسید: آیا مادرت زنده است؟ گفت: آری. پیامبر فرمود: «نزد او باش. به راستی که بهشت زیر پای اوست».(3)

1- الکافی، ج2، ص158، ح4.
2- سنن ابی داوود، ج1، ص569، ح2530.
3- المستدرک علی الصحیحین، ج2، ص104.