سیره و اخلاق نظامی پیامبر اعظم صلی الله علیه و اله وسلم صفحه 128

در جنگ بی خبر بود. ازاین رو، وقتی چنین خطایی از او سر زد، برای یاران تعجب آور بود. برای همین، بر سر نعش مقتول بحث می کردند و از سوی دیگر، پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله هم کسی را نزد خالد فرستاد تا جلو خطاهای دیگر او را هنگام نبرد بگیرد.

بر پایه قوانین نظامی دوره جاهلیت، شرکت مردان یک قبیله در جنگ الزامی بود، ولی برخی ثروت مندان و بزرگان که نمی خواستند در جنگ شرکت کنند، چند نفر را به عنوان اجیر برمی گزیدند و به جای خود به جبهه ها می فرستادند و به او مزد می دادند. اسلام جلو این کار را گرفت و این پول را حرام دانست.(1)

پیامبر خدا به مسلمانان فرمان داده بود اجیران و بندگان را نکشند. با توجه به نظام اجباری گزینش نیرو در میان مشرکان، گاه شرکت کنندگان با اکراه یا از روی اجبار در جنگ شرکت می کردند. دکتر جواد علی، در کتاب المفصل فی تاریخ العرب، نظام گزینش نیروی عرب در دوره جاهلیت را به سه دسته تقسیم می کند:

1. داوطلبان و علاقه مندان به جنگ؛

2. اجبارشدگان؛

3. بندگان و اجیران.(2)

پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله جنگ با گروه اول و بخشی از گروه سوم را جایز می دانست و از کشتن اجبارشدگان و اجیران نهی می فرمود.