سیره و اخلاق نظامی پیامبر اعظم صلی الله علیه و اله وسلم صفحه 135

همچنین ایشان در جنگ ها می فرمود: «اهل شرک را دشنام ندهید (و حرام زاده نخوانید)؛ زیرا هر قومی برای خود ازدواجی دارد».(1)

نه _ ممنوعیت کشتن فراریان

نه _ ممنوعیت کشتن فراریان

سپاه اسلام همیشه اصول جوان مردی در جنگ های تن به تن را رعایت می کرد. اصل اول در جنگ های پیامبر، گشایش درهای هدایت به سوی دشمنان بود. دعوت به خوبی ها پیش از نبرد، پرهیز از آغاز جنگ، رعایت اخلاق و حدود الهی، همگی برای رسیدن به راه درست بود. بنابراین، در اوج جنگ نباید اصول جوان مردی را نادیده گرفت. از گفتار ارزش مند امام سجاد علیه السلام به ابوحمزه ثمالی(2)، درمی یابیم که در سیره نبوی، حمله و پرتاب نیزه و خنجر از پشت سر، کشتن فراریان از میدان نبرد و کشتن مجروحان، ناپسند بود و ایشان این کار را تأیید نمی کرد.

این سیره در میان مسلمانان نهادینه شده بود و حتی در سریّه ها نیز به همین شیوه عمل می کردند. در جنگ موته، سپاه اسلام با تحمل سختی های بسیار، جوان مردی در نبرد را فراموش نکرد. می گویند در اوج آتش جنگ که چندین فرمانده اسلام، یکی پس از دیگری به شهادت رسیدند، عقبه بن عامر فریاد می زد: «ای مردم! دشمن از مقابل کشته شود، نیکوتر از آن است که از پشت سر هدف قرار گیرد».(3)

با بررسی دقیق سیره نبوی، تفاوت جنگ های گوناگون پیامبر مشخص

1- وسائل الشیعه، ج15، ص80، ح2.
2- کافی، ج5، ص33، ح3.
3- الحلبی، السیره الحلبیه، بیروت، دارالمعرفه، 1400 ه_ . ق، ج2، ص788.