سیره و اخلاق نظامی پیامبر اعظم صلی الله علیه و اله وسلم صفحه 14

صفحه 14

فصل دوم: رابطه پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله با خدا

اشاره

فصل دوم: رابطه پیامبر اعظم صلی الله علیه و آله با خدا

حضرت محمد بن عبداللّه صلی الله علیه و آله پیش از آنکه به پیامبری برانگیخته شود، با خدا اُنسی دیرینه داشت. یک ماه عبادت در سال در غار حرا، نشانه بندگی مخلصانه آن حضرت است. ایشان هنگامی به رسالت مبعوث شد که در حال عبادت بود. با آنکه خداوند، گناه پیش و پس او را بخشیده و جایگاه والایش را در بهشت به او نمایانده بود، ولی هیچ شب را بدون جبین سایی در پیش گاه حق، صبح نکرد. او می خواست با بندگی خویش، از خدا تشکر کند. سخن گفتن، نگریستن، امر و نهی کردن و حتی نفس کشیدن او برای خدا بود.

اگر به جنگ می رفت و شمشیر می زد، از پی حق و برای حق بود. جنگ برای خدا، نشانه بندگی است. حضرت در جنگ نیز یاد خدا و عبادت را فراموش نمی کرد و اگر فرصتی می یافت، سر به سجده می گذاشت یا دست به دعا برمی داشت. امام علی علیه السلام درباره صحنه های جنگ بدر چنین می گوید:

در آن روز قدری جنگیدم. آن گاه به سرعت بازگشتم تا از احوال پیامبر آگاه شوم. دیدم در سجده است و پیوسته می گوید: «یا حَیُّ یا

کتابخانه بالقرآن کتابخانه بالقرآن
نرم افزار موبایل کتابخانه

دسترسی آسان به کلیه کتاب ها با قابلیت هایی نظیر کتابخانه شخصی و برنامه ریزی مطالعه کتاب

دانلود نرم افزار کتابخانه