سیره و اخلاق نظامی پیامبر اعظم صلی الله علیه و اله وسلم صفحه 144

بودند».(1)

پیامبر رحمت برای انتقام و خون خواهی، هیچ گاه شمشیر نزد و همواره خواهان هدایت مردم بود. بنابراین، هنگام پیروزی و چیرگی بر دشمنان، برای هدایت مردم می کوشید، به این امید که در میان اسیران کسی باشد که اسلام را برگزیند. با توجه به چنین نگرشی، آن حضرت از هر فرصتی برای دعوت دیگران به اسلام سود می جست.

روش پیامبر در رویارویی با اسیران را به چند دسته می توان تقسیم کرد، ولی پیش از آن باید به دو نکته نظر داشت:

1. اسیران، کسانی هستند که برای نابودی اسلام و مسلمانان تا آخرین لحظه نبرد از جنگ طلبی پشیمان نمی شوند. معمولاً آنان هنگامی تن به اسارت می دهند که دیگر توان جنگیدن ندارند.

2. معمولاً اسیران جنگ های نبوی، از کافران یا محاربانی هستند که خون خویش را با اقدام بر ضد امنیت عمومی هدر می دادند.

مراحل رویارویی پیامبر با اسیران را می توان چنین برشمرد:

الف) دعوت به اسلام

الف) دعوت به اسلام

قانون پیامبر این بود:

لاتُقاتِلِ الْکُفّارَ إِلاّ بَعْدَ الدُّعاءِ.(2)

کافران را نکُش، مگر پس از آنکه به اسلام دعوت شوند.

آنچه مردم ستیزه جوی را از مرگ نجات می دهد، تسلیم در برابر حق و حقیقت است. پیامبر خدا از هر فرصتی برای دعوت دشمنان، کافران و اهل