سیره و اخلاق نظامی پیامبر اعظم صلی الله علیه و اله وسلم صفحه 156

بسیاری در این زمینه، در کتاب های مغازی وجود دارد. «فرات بن حیّان، اسیر شد. او را نزد پیامبر آوردند. به او گفته شد که اگر اسلام بیاوری، تو را رها می کنند. پس او اسلام آورد و پیامبر خدا نیز حکم اعدام او را لغو کرد».(1)

پس از جنگ احد و شکست مسلمانان، یهودیان و منافقان مدینه با زخم زبان های خود، مسلمانان را ناراحت کردند. تحمل شکست در جنگ و از دست دادن افراد بزرگی چون حمزه از یک سو و نیش خندهای منافقان و یهودیان از سوی دیگر سبب شد مسلمانان نزد پیامبر بروند و اجازه جنگ با یهودیان و منافقان را بگیرند. عمر بن خطاب می خواست با شمشیر به سخنان یهودیان پاسخ دهد و برای این کار از پیامبر اجازه خواست. رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمود: «عمر! این خداوند است که فروع دین خود را نمایان می کند و پیامبرش را عزت می بخشد. یهود، اینک در پناه نظام اسلامند. من آنان را نخواهم کشت».(2)

هنگامی که عمر پیشنهاد داد منافقان کشته شوند، پیامبر از او پرسید: «مگر اینان به یگانگی خداوند و پیامبری من اعتقاد ندارند؟» عمر پاسخ گفت: اینان از ترس شمشیر مسلمانند و امروز چهره زشتشان افشا شد و مرگ، حق ایشان است. پیامبر خدا فرمود: «من از کشتن هر که شهادتین را بر لب آورد و به گواهی یگانگی خداوند و پیامبری محمد زبان بجنباند،