سیره و اخلاق نظامی پیامبر اعظم صلی الله علیه و اله وسلم صفحه 160

شود و با مدارا با او برخورد گردد؛ کافر باشد یا غیر کافر.(1)

پیامبر در همه جنگ ها به احسان به اسیران سفارش می کرد. در غزوه بنی قریظه که حکم اعدام اسیران صادر شده بود، پیوسته به مسلمانان فرمان می داد به خوراک اسیران توجه و به نیکی با آنان برخورد کنند.(2)

دو _ مدارا

دو _ مدارا

پیامبر از سوی خدا مأمور بود با مردم مدارا کند.(3) ایشان در این باره می فرمود: «سازگاری با مردم نصف ایمان است و نرمی با آنها، نصف زندگانی است».(4)

امام باقر علیه السلام نیز فرموده است:

خداوند خود ملایم است و ملایمت را دوست دارد و پاداشی را که به ملایمت می دهد، به خشونت و سخت گیری نمی دهد.(5)

هنگام نبرد، مهربانی جایگاهی ندارد، ولی وقتی دشمنان در بند هستند، باید با نرمی و مدارا با آنها برخورد شود. برخورد خشن با اسیران و اعدام، در مواقع ویژه ای مجاز است. در غزوه الغابه که در ربیع الاول سال ششم هجری شکل گرفت، حادثه ای رخ داد که نشان دهنده مدارای پیامبر با زمین خوردگان نبرد است. سلمه بن اکوع به رسول خدا صلی الله علیه و آله عرض کرد: گروه دشمن، تشنه اند. اگر مرا با صد نفر به سوی دشمن بفرستی، آنچه در اختیارشان هست، همه را می گیرم و گردن آنها را می زنم. پیامبر خدا به او

1- وسائل الشیعه، ج15، ص91.
2- بحارالانوار، ج20، ص237.
3- کافی، ج3، ص179.
4- کافی، ج3، ص180.
5- کافی، ج3، ص182.