سیره و اخلاق نظامی پیامبر اعظم صلی الله علیه و اله وسلم صفحه 22

امام صادق علیه السلام فرمود:

پیامبر هرگاه می خواست گروهی را به جنگ بفرستد، برای آنها دعا می کرد.(1)

همچنین برخی دعاهای نبوی، شامل همه مسلمانان حاضر در نبرد بود. گاه ایشان می فرمود:

إِکْشِفْ هَمِّیَ وَ کَرْبِی فَقَدْ تَری حالِی وَ حالَ أَصْحابِی.(2)

اندوه و گرفتاری را از ما برهان؛ تو که حال پریشان من و یارانم را می بینی.

در غزوه بدر که شمار مسلمانان اندک بود، پیامبر خدا را چنین خواند:

بارالها! به وعده نصرتی که به من دادی، وفا کن. اگر این گروه کشته شوند، تو هرگز در زمین عبادت نخواهی شد.(3)

نظیر این دعا، در روزهای پایانی محاصره مدینه در جنگ احزاب و در دقایق نخست غزوه حُنین هم از پیامبر شنیده شد.

د) دعا برای خاصان

د) دعا برای خاصان

برخی سرداران سپاه اسلام، دلاورانه می رزمیدند و قلب پیامبر خدا را شاد می کردند. در این مواقع، پیامبر برای آن فرد دعا می کرد. این افتخار، نصیب بسیاری از یاران پیامبر شد. امام علی علیه السلام، ابودُجانه، حُذیفه قتاده، سعید بن معاذ، سعد بن ربیع، ابوذر غفاری و ابو ایوب انصاری از کسانی بودند که پیامبر خدا در حق آنان دعا کرده است.

1- الکافی، ج5، ص29، ح7.
2- الکافی، ج2، ص561، ح17.
3- مسلم نیشابوری، صحیح مسلم، بیروت، دارالفکر، ج5، ص156.