سیره و اخلاق نظامی پیامبر اعظم صلی الله علیه و اله وسلم صفحه 57

قرآن، عبارت «أَلْقَتْلُ فِی سَبِیلِ اللّه ِ» و در روایات، افزون بر این عبارت، از واژه «أَلشَّهادَه» برای شهید استفاده شده و از دیدگاه اسلام، جایگاه شهیدان جزو بالاترین مراتب نیکوکاران است.(1) همچنین قرآن آنان را زنده می داند و می فرماید: «به کسانی که در راه خدا کشته می شوند، مرده مگویید، بلکه آنها زنده اند.» (بقره: 154) و «نزد پروردگارشان روزی می خورند». (آل عمران: 169)

حیات معنوی شهیدان سبب شده است که بخشی از احکام اموات را نداشته باشند؛ چه اینکه فرموده اند: «بدن شهید پاک است، کفن نیاز ندارد، غسل نمی خواهد و در قبر از او سؤال نمی شود».(2)

سه _ تکبیر

سه _ تکبیر

یکی دیگر از ویژگی های جنگ های پیامبر، جای گزین کردن نام های الهی به جای واژه های مرسوم عرب دوران جاهلیت بود. رجزهایی که معرفی کننده افراد بود، به رجزهایی بدل شده بود که رنگ و بوی دینی داشت و فرد را نیز معرفی می کرد. نسبت دادن هر کاری به خدا، جزو فرهنگ های دینی است که پیامبر آن را در جنگ ها اجرا می کرد. مسلمانان در جنگ احد از مشرکان بسیار آسیب دیدند و منتظر بازگشت آنها بودند. سعد بن ابی وقاص مأمور شد حرکات دشمنان را زیر نظر بگیرد و گزارش کند. او وقتی از بازگشت دشمنان یقین پیدا کرد، خوش حال شد و نزد پیامبر آمد و با شادمانی خبر بازگشت آنان را داد. پیامبر به او گفت: «آرام صحبت کن!