سیره و اخلاق نظامی پیامبر اعظم صلی الله علیه و اله وسلم صفحه 63

گاه مسلمانان برای جهاد حاضر می شدند، ولی سختی جنگ را نمی توانستند تحمل کنند و با آنکه داوطلبانه آمده بودند، از میدان می گریختند. پیامبر در این گونه موارد نیز آنان را به پایداری دعوت می کرد. وقتی در غزوه احد، مسلمانان شکست خوردند، پیامبر، آنان را به جنگ آوری تشویق می کرد و می گفت: «چه کسی جان خود را در راه خدا می فروشد؟» یا به برخی شجاعان مسلمان می فرمود: «تیر بینداز، پدر و مادرم فدای تو».(1)

در برخی جنگ ها به دلیل دسیسه های منافقان، داوطلبان برای پیکار، اندک بودند که در این موارد، آن حضرت آنان را این گونه موعظه می کرد:

بگو: اگر پدران و پسران و... نزد شما از خدا و پیامبرش و جهاد در راه وی دوست داشتنی تر است، پس منتظر باشید تا خدا فرمانش را [به اجرا] درآورد و خداوند گروه فاسقان را راهنمایی نمی کند. (توبه: 24)

ج) پرورش روحیه شهادت طلبی

ج) پرورش روحیه شهادت طلبی

پیامبر خدا آن قدر از فضیلت شهادت سخن گفته بود که تمام مسلمانان خداجو، عاشق شهادت شده بودند. این شیوه تربیتی پیامبر سبب شد عرب های جاهلی که به زن و شهوت و اسب توجه داشتند، به مسلمانانی فداکار و شهادت طلب تبدیل شوند. آن حضرت در این باره می فرمود:

سوگند به آن که جانم در دست اوست، دوست دارم در راه خدا کشته شوم، سپس زنده گردم و باز کشته شوم و بار دیگر زنده گردم و باز کشته شوم.(2)