غدیر در سیره حضرت معصومه سلام الله علیها صفحه 7

و همچنین در زیارت نامه ای که از علی بن موسی الرضا علیه السلام روایت شده، می خوانیم:یا فاطمهُ اشْفَعی لی فی الجَنَّهِ فَاِنَّ لَکِ عند الله شأناً مِنَ الشَّأنِ؛(5)ای فاطمه برای من در بهشت شفاعت کن! زیرا که در پیشگاه خداوند دارای مقام والایی هستی.

1-لسان العرب ج 8 ص 184
2-سوره بقره آیه 48
3-سوره یونس آیه 3
4-بحار الأنوار (ط - بیروت) ج 57 ص 228
5-بحار الأنوار (ط - بیروت) ج 99 ص 266

مقام صبر

زندگی کوتاه کریمه اهل بیت، حضرت معصومه سلام الله علیها نیز مشحون از دردها و رنجها و حوادث اندوهگین است که کمتر بانویی با سن و سال حضرتش تاب و تحمل آن را دارد. اسارت پدر و سپس از دست دادن او که به دستور خلیفه وقت، هارون الرشید و در زندان سندی ابن شاهک (در سال 183 ه .ق.) به شهادت رسید و آن گاه دوری از برادرش، امام علی بن موسی الرضا علیه السلام که به فرمان مأمون سفری تبعید گونه در سال 200 ه .ق. به آن حضرت تحمیل شد، غم و اندوه فراوانی را بر وجود آن بانوی جوان وارد آورده بود که به دنبال دریافت نامه برادر و امام عصر خود، تصمیم گرفت و در سال 201 ه .ق رنج سفر به دیار غربت را بر خود هموار نماید و به همراه پنج تن از برادران خود و تنی چند از برادرزادگان و غلامان و کنیزان، راه مرو رادر پیش بگیرد.(1)

اما چون در مسیر این سفر طولانی به شهر ساوه رسیدند، بنا به نقلی، عده ای از دشمنان اهل بیت علیه السلام به همراهی مأموران حکومتی به کاروان آن ودیعه الهی حمله نمودند و تعدادی از همراهان و برادران حضرت را به شهادت رساندند. سوز هجران امام رضا علیه السلام، سنگینی این واقعه غم انگیز و فشار اندوه از دست دادن همراهان به گونه ای بود که دختر موسی بن جعفر علیه السلام به سختی بیمار شد و به خادم خود فرمود: «مرا به شهر قم ببرید؛ زیرا از پدرم شنیدم که فرمود: شهر قم مرکز شیعیان ما می باشد».(2)