غدیر در گذر زمان صفحه 37

30 ) نزول آیه یحلفون باللّه ما قالوا

سه تن از منافقان پس از بیعت با مولا ، به چادرهای خود رفته با یکدیگر به رایزنی پرداختند ، پشت سر پیامبر اکرم  صلی الله علیه و آله سخنان ناشایست گفتند و هم قسم شدند که با تمام قدرت در برابر آن کار بایستند .

حذیفه که در چادر خود سخنان آنها را می شنید ، چادر را کنار زد و گفت :

پیامبر در میان شما هست و چنین سخنانی بر زبان می رانید ؟ ! به خدا سوگند سخنان شما را به آن حضرت خواهم گفت .

گفتند : هر چه خواهی انجام بده ، ما سوگند می خوریم که تو دروغ گفته ای . حذیفه توطئه آنها را به پیامبر اکرم  صلی الله علیه و آله بیان کرد ، پیامبر آنها را طلبید و ماجرا را پرسید ، آنها قسم خوردند که چنین سخنی نگفته اند .

جبرئیل آمد و این آیه را آورد :

« یَحْلِفُونَ بِاللّهِ ما قالُوا وَ لَقَدْ قالُوا کَلِمَهَ الْکُفْرِ وَ کَفَرُوا بَعْدَ إِسْلامِهِمْ » ؛

به خدا سوگند می خورند که نگفته اند ، در حالی که سخن کفرآمیز گفته اند و پس از اظهار اسلام به کفر گرویدند .(1)