- پیشگفتار 1
- 1- ابلاغ ولایت، مأموریت پیامبر 5
- 2- اکمال دین و اتمام نعمت 11
- 3- محبوب خدا 15
- 4- ولایت برمؤمنان 17
- 5- عذاب منکر غدیر 20
- 6- عمل پیامبر بر اساس وحی 21
- 7- ضرورت مودّت اهلبیت 23
- 8- مصداق صراط مستقیم 29
- 9- پیشینه توسّل به اهلبیت 31
- 10- گستره والدین 32
- 11- جانفشانی شبانه 33
- 12- پایمردی در میدان جهاد 35
- 13- انفاقی همه جانبه 36
- 14- جان پیامبر 37
- 15- مؤذن در اعراف 40
- 16- سفیر سوره برائت 42
- 17- اهمیت ایمان و جهاد 44
- 18- پیشگامی در ایمان 45
- 19- حقیقت محض 47
- 20- شاهد پیامبر 48
- 21- هادی امّت 50
- 22- محبتش هدیه خداوند 51
- 23- وزیر و یاوری نمونه 52
- 24- معیار سنجش اعمال 53
- 25- رفعت و برتری 55
- 26- اولین یاور در اولین میهمانی 56
- 27- عروه الوثقی و حبل الله 58
- 28- قهرمان جهاد و عبادت 60
- 29- امام معصوم 63
- 30- امام مبین و صالح مؤمنان 65
- 31- دریای بیکران 66
- 32- نجوایی اختصاصی 67
- 33- ایثار خالصانه خانوادگی 69
- 34- نبأ عظیم 71
- 35- حلال مشکلات 72
- 36- استمرار امامت 73
- 37- خیر البریّه 74
- 38- جایگاه بی نظیر رزمندگان 76
- 39- همتای کوثر 78
- 40- بت شکنی بر دوش پیامبر 80
آیه نیستند؛ حتّی «حجّهالوداع» هم به این اهمیت نیست؛ چون حج، جزئی از دین است، نه همه ی دین.
امّا بعثت، اوّلین روز شروع رسالت پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم است که هرگز نمی توان گفت روز اوّل بعثت، دین کامل شده است.
امّا هجرت، روز هجرت پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم به فرمان خداست، روز حمله ی کفّار به خانه پیامبر است، نه روز یأس آنان.
امّا روزهای پیروزی در جنگ بدر و خندق و ... تنها کفّاری که در صحنه ی نبرد بودند، مأیوس می شدند، نه همه ی کفار، در حالی که قرآن می فرماید: الْیوْمَ یئِسَ الَّذِینَ کَفَرُوا ... همه کفّار مأیوس شدند.
امّا حجّهالوداع که مردم آداب حج را در محضر پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم آموختند، تنها حج مردم با آموزش پیامبر کامل شد، نه همه ی دین در حالی که قرآن می فرماید: «الْیوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ»
امّا غدیر روزی که خداوند فرمان نصب حضرت علی را به جانشینی پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم صادر کرد، تنها آن روز است که چهار عنوان ذکر شده در آیه «أَکْمَلْتُ، أَتْمَمْتُ، رَضِیتُ، یئِسَ الَّذِینَ کَفَرُوا» با آن منطبق است:
* امّا یأس کفّار، به خاطر آن بود که وقتی تهمت وجنگ وسوءقصد بر ضد پیامبر، نافرجام ماند، تنها امید آنها مرگ پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم بود. نصب علیّ بن ابی طالب علیه السلام به همه فهماند که اگر آن حضرت پسری می داشت، بهتر از علی نبود وبا مرگ او دین او محو نمی شود؛ زیرا شخصی چون علیّ بن ابی طالب علیه السلام جانشین پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم و رهبر امّت اسلام خواهد بود. اینجا بود که همه ی کفّار مأیوس شدند.