قرآن و غدیر صفحه 74

37- خیر البریّه

(إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِکَ هُمْ خَیرُ الْبَرِیهِ) «بیّنه، 7»

بی شک کسانی که ایمان آورده و کارهای شایسته انجام داده اند، آنانند خود بهترین مخلوقات.

کلمه «بریه» یا از «بری» به معنای خاک و مراد از آن تمام خاکیان از جمله بشر است و یا از «برء» به معنای خلق است و «بریه» به معنای مخلوقات است.

در روایاتی از شیعه و سنی نقل شده که پیامبر اکر م صلی الله علیه و آله وسلم به علیّ بن ابیطالب فرمودند: تو و یاران تو "خیر البریه" هستید. (1)

در حدیث دیگری از" جابر بن عبد اللَّه انصاری" آمده است که ما خدمت پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله وسلم کنار خانه خدا نشسته بودیم علی علیه السلام به سوی ما آمد، هنگامی که چشم پیامبر به او افتاد فرمود: «قد أتاکم أخی»، " برادرم به سراغ شما می آید" سپس رو به کعبه کرد و فرمود: «و ربّ هذه البنیه! انّ هذا و شیعته هم الفائزون یوم القیامه»، "به خدای این کعبه قسم که این مرد و شیعیانش در قیامت رستگارانند"

سپس رو به سوی ما کرد و افزود:

«اما و اللَّه انّه اولکم ایمانا باللَّه، و اقومکم بامر اللَّه، و اوفاکم بعهد اللَّه و اقضاکم بحکم اللَّه و اقسمکم بالسویه، و اعدلکم فی الرعیه، و اعظمکم عند اللَّه مزیه»، " به خدا سوگند او قبل از همه شما به خدا ایمان آورد، و قیام او به فرمان خدا بیش از همه شما است، وفایش به عهد الهی از همه بیشتر، و قضاوتش به حکم اللَّه