- پیشگفتار 1
- 1- ابلاغ ولایت، مأموریت پیامبر 5
- 2- اکمال دین و اتمام نعمت 11
- 3- محبوب خدا 15
- 4- ولایت برمؤمنان 17
- 5- عذاب منکر غدیر 20
- 6- عمل پیامبر بر اساس وحی 21
- 7- ضرورت مودّت اهلبیت 23
- 8- مصداق صراط مستقیم 29
- 9- پیشینه توسّل به اهلبیت 31
- 10- گستره والدین 32
- 11- جانفشانی شبانه 33
- 12- پایمردی در میدان جهاد 35
- 13- انفاقی همه جانبه 36
- 14- جان پیامبر 37
- 15- مؤذن در اعراف 40
- 16- سفیر سوره برائت 42
- 17- اهمیت ایمان و جهاد 44
- 18- پیشگامی در ایمان 45
- 19- حقیقت محض 47
- 20- شاهد پیامبر 48
- 21- هادی امّت 50
- 22- محبتش هدیه خداوند 51
- 23- وزیر و یاوری نمونه 52
- 24- معیار سنجش اعمال 53
- 25- رفعت و برتری 55
- 26- اولین یاور در اولین میهمانی 56
- 27- عروه الوثقی و حبل الله 58
- 28- قهرمان جهاد و عبادت 60
- 29- امام معصوم 63
- 30- امام مبین و صالح مؤمنان 65
- 31- دریای بیکران 66
- 32- نجوایی اختصاصی 67
- 33- ایثار خالصانه خانوادگی 69
- 34- نبأ عظیم 71
- 35- حلال مشکلات 72
- 36- استمرار امامت 73
- 37- خیر البریّه 74
- 38- جایگاه بی نظیر رزمندگان 76
- 39- همتای کوثر 78
- 40- بت شکنی بر دوش پیامبر 80
38- جایگاه بی نظیر رزمندگان
(وَ الْعادِیاتِ ضَبْحاً * فَالْمُورِیاتِ قَدْحاً * فَالْمُغِیراتِ صُبْحاً * فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعاً ) «عادیات، 1- 4»
سوگند به اسبان دونده که (در میدان جهاد) نفسشان به شماره افتاد. و (به هنگام تاختن، از برخورد نعل اسبان با سنگ های بیابان) به شدّت برق افروزند. و صبحگاهان بر دشمن هجوم برند. و گرد وغبار برانگیزند.
این آیات بعد از جنگ" ذات السلاسل" نازل شد و ماجرا چنین بود: در سال هشتم هجرت به پیغمبر اکر م صلی الله علیه و آله وسلم خبر دادند که دوازده هزار سوار در سرزمین "یابس" جمع شده، و با یکدیگر عهد کرده اند که تا پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم و علی علیه السلام را به قتل نرسانند و مسلمانان را متلاشی نکنند از پای ننشینند! پیامبر اکر م صلی الله علیه و آله وسلم جمع کثیری از یاران خود را به سرکردگی بعضی از صحابه به سراغ آنها فرستاد، ولی بعد از گفتگوهایی بدون نتیجه بازگشتند، سرانجام پیامبر اکر م صلی الله علیه و آله وسلم علی علیه السلام را با گروه کثیری از مهاجر و انصار به نبرد آنها اعزام داشت، آنها به سرعت به سوی منطقه دشمن حرکت کردند و شبانه راه رفتند و صبحگاهان دشمن را در حلقه محاصره گرفتند، نخست اسلام را بر آنها عرضه داشتند چون نپذیرفتند هنوز هوا تاریک بود که به آنها حمله کردند و آنان را درهم شکستند، عده ای را کشتند، عدهای را به اسارت درآوردند، و اموال فراوانی به غنیمت گرفتند.