فرهنگ غدیریه : فرهنگ الفبایی صفحه 167

«هر کس من مولای او هستم، پس علی علیه السلام مولای اوست. خدایا! دوست بدار دوستان او را و دشمن بدار دشمنانش را.»

الف) تصریح به تواتر حدیث غدیر

عدّه ی زیادی از دانشمندان شیعه و سنّی به متواتر بودن حدیث «غدیر» تصریح کرده اند. از جمله، حافظ شهاب الدّین ابوالفیض می گوید:

حدیث «مَنْ کُنتُ مَوْلاهُ فَعَلیٌّ مَوْلاه»، به تواتر از پیامبر صلی الله علیه و اله از طریق شصت نفر رسیده است و اگر بخواهیم سندهای همه ی آنها را بیاوریم به طول خواهد انجامید، ولی به ناقلین آن، به جهت تتمیم فایده اشاره خواهیم کرد، و هرکس که اراده نمود، تا به طُرُق و سندهای آن مطلع شود، به کتاب «المتواتر» ما مراجعه کند(1).»

حافظ شهاب الدّین می گوید: «حدیث غدیر، حدیثی متواتر است و اگر می خواستم سندهای آن را نقل کنم، سخن به درازا می کشید(2).»

ب) معنای حدیث غدیر در روایات معصومین علیهم السلام

ابواسحاق می گوید: به امام سجاد علیه السلام عرض کردم: «مقصود از «مولا» در فرمایش پیامبر اکرم «مَنْ کُنْتُ مَوْلاهُ فَعَلِیٌّ مَوْلاه»